Complimenten

Vanmorgen stond de geluksles met de kinderen van groep 8 in het teken van dankbaarheid en complimenten. Waar ben je dankbaar voor en hoe voelt het om een compliment te krijgen én te geven. Alle kinderen hadden een complimentenkaart van ons gekregen en hadden allemaal voor één klasgenoot een compliment opgeschreven. We stonden met z’n allen in een kring in de klas en één voor één deed iemand een stap naar voren om zijn/haar compliment voor te lezen. Het doet veel met kinderen, en ook met volwassenen, als ze een compliment krijgen. Het is vaak lastig om het compliment werkelijk te horen en te ontvangen. Dat ervaarde ik vanmorgen ook weer. Veel kinderen werden er verlegen van, keken naar de grond en één meisje ging spontaan huilen bij het horen van haar compliment (dat ze kreeg van een jongen die vindt dat zij het aardigste meisje is dat hij kent…). Het valt me op dat er veel speelt in deze klas. Ook hier rommelt het, net als in de rest van de wereld. Ik leer ervan hoe belangrijk het is dat kinderen een basis van vertrouwen en veiligheid voelen waarbij ze weten dat ze expressie mogen geven aan wie ze zijn en wat er in hun omgaat. Dat hun zijn voldoende is. Deze basis ontbreekt nogal in deze klas en zeker kinderen zijn hier heel gevoelig voor. Als ik kijk naar al deze unieke, mooie en geweldige kinderen, dan zie ik ze worstelen met onzekerheid, faalangst, lage zelfwaardering en een gevoel van niet geaccepteerd worden. Een grote verantwoordelijkheid voor ons volwassenen dus, om hun een andere reflectie te geven. Want wat stralen wij naar hun uit..?

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares