Controle

Een vriendin van mij werkt al 15 jaar als stewardess. Hoe gaat dat eigenlijk, vraag ik haar, als jullie aan boord gaan, wordt er dan gecontroleerd op alcohol? Ze vertelt mij dat er niet standaard wordt gecontroleerd op alcohol of drugs, maar dat er steekproeven worden gedaan. Hoe vaak ben jij al gecontroleerd, vraag ik haar. Twee keer in 15 jaar. Ze vertelt me dat je tot tien uur voordat je gaat vliegen officieel niet meer mag drinken. Tot die tien uur mag je echter zoveel drinken als je wil. Het is dus echt eigen verantwoordelijkheid, zeg ik tegen haar. Ja, zegt ze, maar er is wel meer sociale controle dan vroeger. Een piloot heeft de verantwoordelijkheid voor al snel 100 mensen, dat is toch even anders dan als je alleen in de auto stapt. Maar ja, dan heb je wel weer te maken met alle andere mensen in het verkeer. Je neemt je hele verleden mee, zegt mijn vriendin, als je die cockpit instapt. Mooi gezegd, opper ik. Maar ja, zeg ik, als mijn tandarts de hele avond heeft gedronken, dan wil ik ook liever niet dat hij de volgende ochtend aan mijn gebit zit. Wat dacht je van artsen, zegt mijn vriendin. Daar wordt helemaal niet gecontroleerd. Hoe vaak zou een chirurg brak zijn werk doen, vraag ik mij af. Tien uur lang een operatie doen en alcohol gaan wat mij betreft niet samen. Waar begint en waar eindigt onze verantwoordelijkheid? Zodra die pilotenpet of de witte jas aangaat, stappen we in een rol die piloot of arts heet. Maar hoe hebben we geleefd totdat we in die rol stappen? Zoals mijn vriendin mooi zegt, je neemt je hele verleden mee, oftewel, alle keuzes van bijvoorbeeld de avond ervoor zijn van invloed op hoe jij de volgende dag je werkt doet. Maar ja, zeg ik, als iemand net enorme ruzie heeft gemaakt en daarna aan mijn gebit gaat zitten, is ook niet fijn. Kortom, we dragen met z’n allen een behoorlijke verantwoordelijkheid in hoe het met ons gaat, hoe we leven en welke keuzes we maken. Het werk wat je doet en je privé leven zijn daardoor niet twee aparte werelden. Alles is met elkaar verbonden. Stel je voor dat we allemaal door een detector poortje moeten lopen, voordat we aan het werk gaan. Deze detector meet hoe het met ons gaat, dus of we stress of spanning hebben, wat onze emotionele toestand is, hoe vermoeid we zijn en of we alcohol of drugs hebben genuttigd. Zouden we dan nog bij/door iedereen in dat vliegtuig stappen, een gaatje laten vullen of geopereerd willen worden?

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares