Dat kan

Ik loop bij Hassan naar binnen, zoals wel vaker in mijn week. Het voelt een beetje alsof ik mijn eigen huis binnenloop, alleen liggen er hier wat andere spullen. Vertrouwd en fijn, een plek waar ik gewoon mag zijn. Hi Hassan zeg ik, en ik kijk hem aan. Hi Maria, zegt hij. Ik wacht op mijn beurt en kijk naar een lege lamsgehakt schaal. Is er nog lamsgehakt, vraag ik. Jazeker, wordt gemaakt, en hij wijst naar zijn broer. Als ik aan de beurt ben, kijkt Hassan naar buiten. Mooie dag heh vandaag, zegt hij. Zeker Hassan, mooie dag, maar ik ben wel een beetje verdrietig. Hij kijkt me aan en zegt Ja dat kan. Ja, zeg ik, dat kan er ook zijn. Mag ik drie ons lamsgehakt? Dat is het, verder zijn er geen woorden nodig. Hij pakt mijn lamsgehakt, mijn groentes en tonijn en stopt ze in een plastictasje. Ik ben met mezelf, hij is met zichzelf, we doen ons ding en alles mag er zijn. Hassan vraagt niet waarom ik verdrietig ben, wat er is gebeurd, hij probeert me niet te helpen, hij geeft geen advies, hij wil mijn verdriet niet wegpoetsen, hij geeft me geen lolly, hij wil het niet voor me oplossen en hij begint ook niet over zichzelf te praten. Ik mag er zijn, het verdriet mag er zijn, alles mag er zijn. Dit is dit moment, en het volgende moment is het volgende moment. Dat is dan 8 euro Maria. Ik geef hem het geld, krijg mijn boodschappen en wens hem een fijn weekend. Tot snel Hassan en ik loop naar buiten, de zon in. Het is inderdaad een mooie dag. De zon straalt. Ik loop naar huis en ik voel me rijk. Rijk met zo’n lieve vriend bij mij om de hoek, waar ik volledig mezelf kan zijn. Ik ben aan het leren dat er een gevoel kan zijn, in dit geval verdriet, een gevoel dat gevoeld mag worden en een plek mag krijgen, en dat de dag gewoon de dag kan zijn. Met alles wat er te doen is en mag gebeuren, werk, projecten, boodschappen doen bij Hassan en mails beantwoorden. Het verdriet mag er zijn, dat wat ik voel, dat wat er in mij omgaat, en dat wat ik te doen heb, mag er ook zijn. Beide zijn belangrijk en het een zit het ander niet in de weg.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares