De drie R-en

Vandaag sprak ik een klant op werk en zij vertelde mij over haar ervaring met huilbaby’s. Ze is van plan om een boek te gaan schrijven om zodoende moeders te ondersteunen met het krijgen van een baby, met een speciale focus op huilbaby’s. Het belang van rust, reinheid en regelmatig is zo belangrijk, vertelde ze. Baby’s/kinderen hebben echt een ritme nodig en het is belangrijk dat ze zich gebakend voelen, zeker na een periode van 9 maanden in de baarmoeder. Niet alleen baby’s hebben dat nodig, opperde ik, maar wij allemaal. Ook volwassenen hebben rust en regelmatig nodig, en in het bijzonder een ritme. Zij was het hier helemaal mee eens en ook zij merkt dat veel mensen hier niet voor kiezen. Iets wat mij ook opvalt. Boeiend eigenlijk, bedacht ik mij later, dat we als volwassenen opeens allemaal andere keuzes gaan maken dan toen we nog kind waren, terwijl heel veel dingen die we toen deden (of niet mochten), heel goed voor ons waren. Een kind gaat op tijd naar bed en slaapt het aantal uur dat het nodig heeft; we willen graag dat ons kind in een ritme komt/zit en als volwassenen besluiten we opeens uit ons ritme te stappen en noemen we onszelf een ‘avondmens’. We willen dat kinderen niet teveel suiker eten, kinderen mogen niet roken, kinderen mogen geen alcohol en we willen graag dat ze goed eten. Hoe komt het eigenlijk, dat we bij een magische leeftijd van pakweg 16 jaar (soms eerder), opeens besluiten om al die dingen los te laten en we keuzes gaan maken waarvan we eigenlijk weten dat ze niet goed voor ons zijn…? Wat is er mis met rust, regelmaat en ritme voor iemand van, pakweg, mijn leeftijd? Ik vind het heerlijk en zo ondersteunend. Regelmatig een stopmoment, naar bed gaan als mijn lichaam hierom vraagt en leven in een ritme dat natuurlijk voelt. Niets mis mee…..

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares