De stem (2)

Tweede en laatste dag van mijn helende en vrolijke avontuur naar mijn prachtige stem en oh wat was het weer een feestje. Ik zou dit iedereen gunnen (ik wilde eigenlijk schrijven: ik zou dit iedereen kado willen doen maar dat is niet helemaal mogelijk..). Ik heb zo heerlijk gezongen, me laten gaan en met name vandaag mijn hoge stem mogen ontdekken. Ik ervaarde hier veel schaamte op en ook een oordeel omdat ik dan bang ben om vals te zingen. Het was al snel geforceerd en ik mocht echt tegen mezelf zeggen: ok Mariette, je hoeft niet in een band te zingen, er wordt niet gefilmd en je doet niet mee aan X factor, relax. Ik voelde me erg gedragen door de rest van de groep en dan komt de stem vanzelf. Expressie geven aan wie je werkelijk bent en uiting geven aan wat je werkelijk voelt, wat een vrijheid is dat. Sta jij jezelf toe om écht te voelen? Ik heb wederom mogen ervaren dat emoties en wezenlijk voelen totaal verschillend zijn. Het is zo verleidelijk om ergens een enorm verhaal omheen te creëeren en ook vast te houden aan dit verhaal. Terwijl je eigenlijk alleen maar hoeft te voelen wat er in het moment bij je leeft. De woorden komen dan vanzelf. Hoe belangrijk is het wel niet om regelmatig een moment te nemen om je lijf te voelen. Voel je spanning, waar zit die spanning dan, hoe voelt je gezicht, hoe voelen je kaken, zijn je schouders naar beneden of trek je ze omhoog, hoe voelt je nek, is je borstkas open, sta je rechtop, en ben je aanwezig. En als je dan wat zegt, en je zegt dit vanuit je hart, dan komt er zoveel vreugde en plezier bij kijken. Het grootse kado is nog wel mijn lege hoofd. Na al die overuren die mijn hoofd de afgelopen week gedraaid heeft, voelt dit echt als de slagroom op de taart. Mmmmm..

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares