Diploma en opleiding

Vanmorgen had ik een open gesprek zonder verwachtingen bij de Bascule. De Bascule zit bij het AMC en is een academisch centrum dat psychiatrische zorg levert aan o.a. kinderen en jongeren. Twee doelgroepen die mij heel erg aanspreken. Ik had het gesprek met een vrouw die ik via James zijn netwerk weleens ontmoet had, anders had ik daar nooit een gesprek kunnen krijgen. Ik wilde graag horen wat zij doet, zij was nieuwsgierig naar mijn plannen en ze wist ook dat ik graag met jongeren werk. Nu is het zo dat ik in een ver verleden de opleiding HEAO communicatie gedaan heb, waarmee je eigenlijk van alles kan en ook heel veel nét niet. Een pretstudie, zoiets. Ik zeg altijd maar zo, het leven is mijn opleiding en de ervaringen die ik heb opgedaan in mijn leven, hebben mij gemaakt tot wie ik nu ben. Een diploma zegt mij niet zoveel, ook al heb ik er wel eentje op zak. Een diploma vertelt mij niets over iemands bewustzijn, hoe die in het leven staat, of hij leeft vanuit zijn hoofd of vanuit zijn hart, of hij goed voor zichzelf zorgt, verantwoordelijkheid neemt voor zijn leven en of hij goed naar zijn lichaam luistert. Ik zou het heel leuk vinden om weer partime met jongeren te gaan werken, alleen heb ik niet het juiste diploma op zak. Ook voor de Bascule niet. Dat wist ik al, vandaar dat ik ook geen verwachtigen had, maar toch. Ik vind het jammer dat het zo werkt, ook al kan ik het verstandelijk begrijpen. Mijn gevoel is het er echter niet mee eens. Ik weet wat ik waard ben en wat ik kan, ook al laat mijn cv op papier iets anders zien. Waarom ik niet alsnog een opleiding ben gaan doen, vroeg ze. Omdat ik het dan doe omdat anderen dat willen, en niet omdat ik het zelf wil. Ach ja, alles op zijn tijd. Ik heb het vermoeden dat ook hiér nog een boel in gaat veranderen……

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares