Doe mij maar omelet

Ik had gister zin om te koken en al bladerend door mijn recepten kwam ik op een meatloaf uit zonder meat. Het recept was met kokosmeel en aangezien ik al langer iets met deze meelsoort wil doen, leek mij dit een uitermate geschikte keuze. Geschikt, en ook tricky. Ik woon met een man die graag, als het even kan, elke dag iets van een dier eet, en bij het  woord vegetarisch wordt hij in ene heel alert. Alles wat met een ‘T’ begint en eindigt op ‘ofu’ komt het huis niet in. Ik persoonlijk vind het niet nodig om elke avond vlees of vis te eten dus gisteravond koos ik heel spannend voor veggie, namelijk een Spinach en cherry tomato loaf. Een aanrader! (mocht je nu ook spannend aan de slag willen gaan: ik zou er een volgende keer iets meer groentes in doen voor een nog optimalere verhouding). Ik had er, ook best gewaagd, eigen ovenfrites bij van zoete aardappel en wat salade. Het was heerlijk, en James heeft na één hap zijn eigen omelet gebakken (volgens hem de lekkerste ooit). De loaf was geen succes, de frites vond hij wel lekker. En ik? Ik heb genoten van mijn eigen kookkunsten en het leuke was, ik had vandaag nog meer dan genoeg over. Voor vanavond heb ik lamsworstjes op het menu staan, die vallen altijd in de smaak. Sometimes you play it safe…..

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares