Droogpoetsen

Kan je misschien even voordoen hoe je poetst, vroeg de mondhygiëniste mij vanmorgen, nadat ik mijn jaarlijke grondige schoonmaakbeurt had gehad. Ze duwde mij een elektrische tandenborstel en een spiegel in mijn hand. Huh? Of ik thuis voor de spiegel mijn tanden poets, wilde ze weten. Nee, dat doe ik niet zei ik. Ik loop meestal door het huis rond, en sla dan aan het multi tasken. Ongelofelijk hoeveel je kan opruimen met één vrije hand. Of ik ga iets aan James vertellen waardoor er overal tandpasta zit. Hij verstaat me nooit, zo vreemd. Ik krijg het vermoeden dat ik een onrustige tandenpoetser ben. Daar kon ze zich wel in vinden, want toen ik bij haar in de stoel ging droogpoetsen, was haar commentaar heel duidelijk. Ze vond me te ongecontroleerd en het mocht wel wat bewuster. Al samen in de spiegel kijkend, kreeg ik tandenpoets les van haar. Je moet de borstel meer op je tanden zetten en minder op je tandvlees. Kijk zo, en ze deed het voor. Ik voelde me net een kleuter. Ik zag een pot met glitter stuiterballen staan, zou ik er straks een krijgen? Vanavond dus vóór de spiegel poetsen en drie seconden per tand/kies. En vergeet de tandenstoker niet. Nee, die vergeet ik niet, alleen afentoe. De dagen voorafgaand aan mijn afspraak ga ik altijd als een heilige met de tandenstoker in de weer. Hoezo m’n best doen…? Wil je alvast een nieuwe afspraak maken voor in het nieuwe jaar, vroeg ze toen ik de deur uitliep. Nee, dat is nog zo ver weg, dat komt tegen die tijd wel. Nu eerst maar eens een jaartje gecontroleerd, bewust én rustig drie seconden per tand/kies poetsen, voor de spiegel en elke dag tandenstoken. Het zal mij benieuwen hoe lang ik dit volhou…Volgend jaar wil ik een glitter stuiterbal, die heb ik tegen die tijd zeker verdiend.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares