Drunkorexia: is er werkelijk iets veranderd?

Gisteren stond er een artikel in het Parool over een groeiend fenomeen dat ‘drunkorexia’ heet. Steeds meer vrouwelijke studentes in Amsterdam zijn doordeweek op dieet, zodat ze in het weekend zich te buiten kunnen gaan aan drank. Omdat ze niet dik willen worden en/of een bierbuikje willen krijgen, compenseren zij de calorieën van de alcohol met weinig eten en veel sporten. Ik kijk naar een foto van een jonge studente, met een super afgetrainde platte buik, een shirtje dat tot haar navel komt, en een flesje bier aan haar mond. Na het lezen van dit artikel vroeg ik mij af: wat is er eigenlijk veranderd? Deze brief heb ik zojuist aan de redactie van het Parool gemaild, omdat ik het belangrijk vind om van me te laten horen. Als we allemaal stil blijven en geen uiting geven aan wat er werkelijk aan de hand is, dan verandert er heel weinig. “Interessant om te zien hoe we telkens weer met een nieuwe ‘hippe’ naam aanduiding komen voor een fenomeen wat volgens mij al heel lang gaande is. Ik ben 42 jaar en in mijn studententijd kwam deze ‘trend’ van weinig eten en veel drinken ook al voor. Ik had ook moeite met mijn ‘bierbuikje’ (bierlichaam) en ging daardoor minder eten, maar bleef wel stevig drinken, om dronken te worden, zodat ik me zekerder en fijner voelde. De geschiedenis herhaalt zich dus, maar wat leren we hiervan? Vrij weinig, zo lijkt het, want is er werkelijk iets veranderd? Hoe komt het dat vrouwen zo’n moeite hebben om zichzelf en hun lichaam te accepteren? Hoe komt het dat we zo weinig waardering voor onszelf hebben? Hoe komt het dat we onszelf niet mooi, geweldig en meer dan goed genoeg vinden? Aan het einde van de dag gaat het niet om een bierbuikje, maar om het feit dat er een chronisch gebrek aan zelfacceptatie en zelfwaardering is onder meisjes en vrouwen”.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares