Een fietsengel

Ik weet dat engelen bestaan en vandaag ben ik er eentje tegengekomen. Hoe leuk is dat! Je moet ze wel herkennen, want met het blote oog zie je ze niet altijd.  Ze hebben geen zichtbare vleugels en ze zijn ook niet helemaal in het wit gekleed. Soms hebben ze een heel simpel shirt met grote rode stippen aan en een lekker strak fietsbroekkie. Vandaag was mijn engel Louis. Ik zal je het verhaal vertellen. Ik was fietsen met mijn lieve zus die weer terug is van vakantie, en we waren op de terugweg van Ouderkerk naar huis. Aan de Amstel, iets voorbij het station, voelde ik mijn achterband leger worden dus ik riep naar mijn zus dat ik een platte band had. We stapten af en ik wilde eigenlijk gaan lopen naar huis maar mijn zus zei, heel slim, dat we even voor een fietspomp moesten kijken. Ze had het nog niet uitgesproken of we zagen een man (Louis, de fietsengel, maar dit wisten we toen nog niet) op de hoek van een straat staan met zijn racefiets en feestelijke shirt met grote rode stippen aan. Er stonden wat fietsen daar en er waren nog twee mannen aanwezig. Ik vroeg of ik zijn fietspomp mocht lenen en wat bleek, er stond gewoon een echte fietspomp aan een ketting voor de deur. Die had ik nog niets eens gezien. Wat bleek, het was een hobby ‘fietsenzaak’, met als eigenaar Theo, die voor zijn lol fietsen repareert. Louis is zijn vriend en die komt regelmatig buurten. Voor zijn hobby repareert hij fietsen en toen hij mijn fiets zag, riep hij meteen: “laat maar, ik doe het wel” en voor ik het wist stond mijn fiets ondersteboven op de stoep, had hij zijn fietsgereedschap op straat uitgestald en stortte hij zich vol enthousiasme op mijn achterband. Hij praatte aan een stuk door, zijn gehele levensverhaal kwam aan bod en ondertussen werd geopperd dat mijn binnenband het begeven had, dat ik voor 4 euro bij Theo een nieuwe kon kopen (veels goedkoper dan bij de fietsenwinkels), dat hij hem er wel op zou zetten en dat dit, nogmaals, zijn hobby is. Mijn zus en ik keken toe hoe fietsengel Louis (ik had inmiddels tegen hem gezegd dat hij mijn fietsengel was) mijn achterband van een nieuwe binnenband voorzag, wat babypoeder gebruikte tegen het schuren, alles weer recht zette want blijkbaar stond het scheef, mijn ketting van olie voorzag want die was veels te droog en roestig, ook nog even de voorkant van mijn fiets inspecteerde want daar was ook iets niet in orde, om vervolgens 40 mintuen later mijn fiets weer om te draaien en aan mij terug te geven. Vol overgave wilde hij zich toen op de fiets van mijn zus storten want het slot zat volgens hem niet goed, maar toen was het echt tijd om naar huis te gaan. Ik ging als een dolle met mijn hard opgepompte achterband en een ketting die weer soepeltjes draait. Ook heb ik een nieuw woord geleerd van Louis, namelijk ‘smuichelaar’. Dat is iemand die niet eerlijk is. Louis houdt namelijk niet van ‘verstoppertjes spelen’, zo zei hij, gewoon open kaart spelen en niet smuichelen is veel beter. Heerlijk zo’n ontmoeting. Ik zit inmiddels op het balkon, onze eerste avond buiten eten. James is trouwens mijn BBQ engel. Twee engelen op één dag……het moet niet gekker worden.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares