Een kaartje

Vandaag had ik post. Leuke post. Ik niet alleen, James ook. We kregen een ouderwets vakantiekaartje, helemaal uit Afrika. Op de voorkant staan twee innig verstrengelde zebra’s, met veel groeten uit Afrika. Op de achterkant een handgeschreven tekst van mijn schoonbroer en schoonzus. Ik vind het énig! Geen mailtje, smsje, whatsupje, of belletje. Ik heb al die weken geen contact gehad, en dan vandaag een kaartje. Ik zie het helemaal voor me. Hiervoor zijn ze naar een stoffig (souvenir)winkeltje gegaan, hebben ze de leukste (of de sufste, dat zou ik doen…) kaart uitgekozen (oh kijk, zebra’s die verliefd zijn, dat is écht iets voor jet, zoiets), ze hebben iets erop geschreven, een postzegel gekocht en de kaart op de bus gedaan. De kaart is er eerder dan zij, dat is vrij uniek. Dat gaan wij ook doen, lieverd, zei ik net tegen James. Als wij straks in Vietnam zitten, ga ik ook kaartjes sturen. Ik weet alleen geen enkel adres, behalve dat van mijn ouders. Kans is groot dat zij overdonderd worden met kaarten of dat ik geschreven kaarten zonder adres weer mee terugneem naar Nederland. Ach ja, het gaat om het idee…..

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares