Een ode aan de vrouw

Ik geniet na van een bijzondere avond met 12 vrouwen, die allemaal hebben bijgedragen aan een van de meest dierbaarste InspiratieAvonden die vriendin E. en ik hebben georganiseerd. Het grootste cadeau voor mij is om in een groep met vrouwen te zijn en te voelen dat we allemaal gelijk zijn. Dat er even geen jaloezie is, dat we niet vergelijken, en dat er een echte ontmoeting plaatsvindt waarbij we elkaar zien voor wie we echt zijn. Kortom, dat er liefde is voor elkaar. De focus ligt zo vaak op de buitenkant, waardoor we worden afgeleid van waar het echt om gaat. We hebben eerlijk gesproken over onze cyclus, over hoe het is om ongesteld te zijn, over onze verharding als vrouw, over anticonceptie, over menopauze, over borstkanker en hoe het komt dat steeds meer vrouwen deze ziekte krijgen, de keuzes die we maken en hoe we in de ochtend opstaan. We hebben met elkaar gedeeld hoe we leven als vrouw en wat de impact hiervan is op ons lichaam. We zijn allemaal van nature tender, maar hoe komt het dat we niet in contact zijn met onze tenderness? Onszelf op de eerste plaats zetten, hoe komt het dat we hier niet voor kiezen? Waarom springen we uit bed in de ochtend, en beginnen we onze dag met een gevoel van stress? There is another way, en dat begint met eerlijk toegeven dat bepaalde keuzes die we nu maken en de manier waarop we leven, niet werkt. Eerlijk toegeven dat we ons verhard voelen, gestrest, moe en onrustig. Dat is het begin, een heel groot begin. Niet langer onze gevoelens en signalen van ons lichaam negeren, maar echt even stil staan bij hoe we ons voelen. Van daaruit is het mogelijk om stap voor stap andere keuzes te maken en weer in contact te komen met hoe geweldig, mooi, prachtig, zacht, stil en krachtig we zijn. Ja echt, dat zijn we, en nog veel meer.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares