Eersel dag 8

Vandaag zijn er wat kaarsjes aangestoken bij mij, je weet wel, van die kaarsjes waar ik laatst over schreef. Van die kaarsjes die hun licht willen laten schijnen op zaken waar naar gekeken mag worden. Wat is de intentie, is het gebaseerd op eerlijkheid, waar leef ik (nog) niet in waarheid en waar mag ik zelf nog veel zachter voor mezelf zijn. Het blijft een boeiende reis. Vanmiddag had ik even wat moeite met de kaarsjes, ik ervaarde wat weerstand en veel verwarring. Ik merk dat ik het soms heel lastig vind dat veel dingen in mijn leven niet duidelijk zijn. Ik wil soms zo graag even weten welke kant het opgaat. Vooral op het gebied van werk. Waarom eigenlijk? Op dit moment is alles er wat ik nodig heb. Morgen is morgen. Ja, ook voor mij makkelijker gezegd dan geleefd. Ik geloof wel steeds meer dat ik op de golven mee mag deinzen, niet alles hoef te weten, als ik maar goed blijf voelen wat voor mij waar voelt. Mijn intentie om met mensen te gaan werken vraagt om een enorme commitment. Een commitment die ik zeker bereid ben om aan te gaan, de vraag is alleen, hoe en wanneer. Ik ga zelf nog door zo’n enorme ontwikkeling. Het is voor mij nog niet helemaal duidelijk welke vorm van expressie ik ga gebruiken om mijn talenten en kwaliteiten in te zetten. Veel dingen mogen nog beklijven, gronding krijgen en indalen. Doordat het weer buiten zo druilerig is, heb ik vanavond twee grote waxinelichtjes aangestoken. Een beetje licht in deze niet echt zomerse dagen….dat kan nooit kwaad.

P.s. de oven doet het nog steeds niet….heel wonderlijk.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares