Empty nest syndroom

Daar zitten we dan, op de bank. Ik voel zo’n stilte, zegt James. Kom maar op met die chocola, zeg ik (we hebben geen chocola in huis..). Lucy is opgehaald en we zijn weer met z’n tweetjes. Het enige wat ons nog aan Lucy doet denken, zijn kilo’s haren verspreid over het hele huis. Dit weekend grote schoonmaak. Vijf dagen gezinnetje spelen, het is me heel goed bevallen. Als je achttien jaar écht gezinnetje speelt, dan kan ik me heel goed voorstellen dat het behoorlijk leeg voelt als je kinderen uit huis gaan. Of is het stiekem ook wel lekker? Ik hoef vanavond in ieder geval niet meer de deur uit en morgenochtend kan ik uitslapen. Alleen die ‘group hug’, die ga ik wel missen…

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares