Eten

Er is overal eten in deze stad. Het is telkens weer kiezen waar we gaan eten en wat we willen eten. Gisteravond zijn we op aanraden van ons hotel naar Quan An Ngon gegaan, een (zo bleek) populair Vietnamees restaurant op een leuke wandeling afstand van ons hotel. We hadden geen idee waar we naartoe gingen, dus toen James een geheel in kerstboom verlichte toko aanwees, dacht ik meteen “dit had ik zelf nooit uitgekozen”. Gelukkig doen anderen dit soms voor je, en soms doen die anderen dit voortreffelijk. Zo ook met dit restaurant. Een enorm restaurant met overal lange tafels waar je kan aanschuiven en rondom die tafels zijn er open mini-keukens die verschillende Vietnamese gerechten ter plekke vers klaarmaken. Ge-wel-dig. James en ik werden naast een ander gezelschap neergezet en vol goeie moed bestudeerden we de kaart. Ook al was die in het Engels, we begrepen er helemaal niets van. Weet jij al wat je wil, hoorde ik James na vijf minuten zeggen. Nee, ik begrijp er niets van. Als drankje gokte ik op iets wat leek op thee, maar niets was minder waar. Ik kreeg een glas met drijvende zachte stukjes erin die al glijdend door mijn keel me bijna deden kokhalzen. Geen succes dus. Het meisje naast ons zag ons blindstaren op de kaart  en gaf ons de gouden tip. Neem de menukaart mee en loop alle mini-keukens af en wijs aan wat je wilt hebben. Briljant idee! Ik nam ook meteen een meisje uit de bediening mee zodat we wat extra uitleg hadden en zij meteen kon opschrijven wat we wilden. Wat een ervaring. Er was zoveel, het was lastig kiezen. Uiteindelijk hadden we een tafel vol met hapjes waarvan de super verse springrolls (niet gefrituurd) het lekkerst waren. Het sausje was misschien wel nóg lekkerder…Een populaire plek, met voornamelijk locals, expats en een handjevol toeristen.

Verse springroll met super sausje
door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares