Even stoppen

Ik merk steeds meer hoe belangrijk het is om regelmatig even te stoppen. Gewoon te stoppen, even een moment van stilte, heel even niets te doen, om me bewust te worden van mezelf. In dat moment van bewustzijn kan ik voelen of ik nog bij mezelf ben, hoe mijn ademhaling is en of ik niet in een of andere illusie zit. In zo’n moment mag ik me bewust worden van mezelf en mocht er iets te voelen zijn, dan kan ik dit erkennen. Als mijn ademhaling heel hoog zit, dan kan ik dit erkennen. Als ik in een soort van mentale oorlog zit, dan kan ik dit erkennen. Als ik een emotie voel en behoefte heb aan lekkers, dan kan ik dit erkennen. Als mijn onderrug, schouders of nek gespannen voelen, dan kan ik dit erkennen. Het begint met erkenning, erkenning van dát wat er is. Ik hoef niets te doen, geen antwoorden te vinden of naar een oplossing te gaan zoeken, gewoon erkenning. Het grote voordeel van erkenning en bewustzijn is dat je steeds eerlijker wordt naar jezelf toe en hierdoor vanuit een diepere waarheid gaat leven. Het is heel makkelijk om ergens aan voorbij te gaan, in een reactie te gaan, jezelf te verdedigen, in ontkenning te schieten en om iets weg te stoppen. Je denkt dan dat er niets is maar dit is enkel en alleen een illusie. Als mijn ademhaling niet meer rustig is, waar heb ik dan ergens gedurende de dag besloten om niet meer rustig adem te halen? Als ik erken dat ik een spanning in mijn lichaam voel, waar heb ik dan ergens gedurende de dag die spanning opgelopen? Als ik erken dat ik me eenzaam en verdrietig voel, waar heb ik dan ergens gedurdende de dag besloten om niet langer bij mezelf te zijn? Even stoppen, kleine moeite, groot kado.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares