Geluksles

Ik wist het al veel langer en tóch is het me vandaag nog duidelijker geworden. Het is me duidelijker geworden wat kinderen werkelijk nodig hebben. En niet alleen kinderen, wij allemaal. We willen gezien worden. Nee, dat is niet voldoende. We willen ontmoet worden; gezien worden zonder een moeten. We hebben daarbij allemaal een diepe behoefte om geaccepteerd te worden voor wie we zijn. Niet voor wat we doen, maar gewoon voor wie we zijn. Ook al zeggen kinderen tijdens de geluksles dat hun score voor de citotoets belangrijk is, of dat ze graag willen winnen met hockey, en dat ze graag naar het gymnasium willen. Hieronder zit één en dezelfde behoefte: geaccepteerd worden. Het gaat namelijk niet om die score, of dat je wel of niet goed bent in hockey, of welk diploma je straks haalt. Kinderen hebben het nodig dat je naar ze kijkt en dat je ze ziet. Ik heb vanmorgen mijn tweede geluksles gehad op een school in Bussum en ik zie in de klas veel kinderen die niet ontmoet worden. Er was één meisje waar ik zo ongelofelijk trots op ben. We hadden het over negatieve en positieve gedachtes en zij durfde toe te geven dat ze vaak de gedachte ‘ik word niet geaccepteerd’ heeft. Hierna werd ze heel verdrietig en deelde haar gevoel met de klas. Het gevoel dat ze niet geaccepteerd wordt door haar klasgenoten. Het werd muisstil. De hele energie in de klas veranderde. Ik weet zeker dat zij niet de enige is in deze klas die deze gedachte heeft. Zij was wél de enige die dit durfde toe te geven. Deze kinderen willen, net als wij volwassenen, ontmoet worden. Ontmoet worden in hun grootsheid. Na de les ben ik naar haar toe gegaan en gezegd dat er iets is wat ze niet mag vergeten. Ik zei ‘vergeet niet dat jij geweldig bent’.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares