Geraakt door de dood

Vandaag had ik een healing sessie bij Katinka, een ongelofelijk fijne vrouw die de meeste rust uitstraalt van alle mensen die ik ken. Als ik haar praktijk binnenloop, dan voelt het alsof ik zelf ook meteen rustiger word. Ik ken haar nu een tijdje, en zij mij dus ook, en dat maakt dat ik niet veel hoef te zeggen. Nu was ik een maand op Bali geweest, en wat is het mooi om te ervaren hoe een maand van vakantie ruimte biedt aan spanning in mijn lichaam die ik los mag laten. Toedeloe zeg maar. Ik vertelde haar dat ik geraakt was door de dood van onze vriendin en dat ik veel met de dood bezig ben geweest afgelopen maand. Dat het voelt als een angst, het feit dat ik doodga. Een nerveuziteit dat ook ík een keer dood ga. Ze kon dit aan mijn lijf voelen en vertelde ook na afloop dat ik me nog meer mag realiseren dat ik licht bén. Wij allemaal trouwens. Doodgaan is niet meer dan teruggaan naar het licht. En dit weet ik wel, dat klopt, maar iets weten is anders dan iets ook echt tot in je tenen voelen. Wat voor mij heel vernieuwend is aan de healingsessies bij Katinka, is dat er niet wordt gesproken als je op de tafel ligt. Het is helemaal stil. Geen gebabbel, geen geklets, het hoofd mag even met pauze. (eindelijk…) Het lichaam spreekt. En het lichaam liegt nooit. Het lichaam doet zich niet anders voor, het lichaam is. Ik voel me altijd herboren na een sessie, zo van: oh ja, dit ben ik! En nu flink dat licht laten schijnen…

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares