Geweldig

Ik was met mijn CV bezig en kreeg hiervoor hulp van mijn nieuwe vriend M. uit de straat. Ik kan niet anders zeggen, heel fijn om te weten dat er iemand in de straat woont waarvan je weet dat je daar terecht kan voor support. Het maakt dus echt niets uit hoe lang je iemand al kent, het gaat om de kwaliteit van het contact en de mate waarin je iemand binnenlaat. Ik kreeg als feedback dat ik in mijn stukje over mezelf te vaak mijn zin met “Ik” begin. Na een aantal aanpassingen mailde ik mijn CV terug en kreeg ik alsnog de feedback dat ik teveel zinnen met “Ik” begin. Ik mailde terug dat ik er naar zou kijken maar dat je dit krijgt als je jezelf geweldig vindt. Als antwoord kreeg ik terug dat hij hierom moest lachen én dat hij het daarom juist zei omdat opdrachtgevers/werkgevers dat ook zo zien. Ik bleef even hangen bij zijn antwoord en mailde hem terug dat onze mailwisseling mij inspireerde. Ik schreef terug dat ik me echt geweldig voel, gewoon om wie ik ben en dat ik dit ook steeds meer waardeer in mezelf en expressie aan geef. Het boeiende is, zo schreef ik, is dat dit niet altijd op prijs wordt gesteld in onze maatschappij, want dan ben je arrogant of, bedenk ik mij nu, vinden mensen deze reflectie niet fijn. We krijgen geen reflectie dat het helemaal ok is om jezelf geweldig te voelen, niet om wat je doet of kan, maar gewoon om wie je bent. Daar zit iets op….zo schreef ik. Ik eindigde dat ik er nog even op ging broeden en er dan een blog over zou gaan schrijven. Bij deze. Ik ga zeker nog naar mijn tekst kijken, maar ik ga me niet inhouden. Hoe mooi is het als we ons niet laten afschrikken door mensen die vol in hun kracht gaan staan, durven te schitteren, open te zijn en zichzelf, en dit juist als inspiratie te zien. Het heeft namelijk niets met opscheppen, arrogantie of beter voelen te maken, maar met volledig jezelf zijn. Geweldig dus. Net als iedereen.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares