Gewoontes

Sinds ik terug ben uit Engeland realiseer ik me steeds meer hoeveel vastgeroeste gewoontes en patronen wij als mensen hebben. Gewoontes die als ‘normaal’ en ‘algemeen geaccepteerd’ worden beschouwd, waar eigenlijk zelden nog iemand bij stilstaat. Ik sta er de laatste tijd wel bij stil en dan is het overweldigend soms hoe we als massa heel veel dingen de gewoonste zaak van de wereld vinden. Ik neem even een ‘melk is goed voor elk’. Is dat wel zo? Volgens mij niet, maar de reclame zegt het, dus dan zal het wel. Toch? Er zit dusdanig weinig calcium in melk dat als je het hiervoor drinkt, je beter wat brocoli of sezamzaadjes kan eten. Daarbij is melk totaal overbodig en kan het in veel gevallen een overdaad aan slijmvorming in het lichaam creëren. Suiker. Ook zo’n boeiende. Dat hebben we ook totaal niet nodig. Het toetje na het eten, alle zoetigheden voor op brood, het koekje bij de koffie of als er iemand op bezoek komt, dat we dan ‘iets lekkers’ moeten geven. Ik had het daar met iemand over en die zei heel treffend: elkaars aanwezigheid is niet voldoende, er moet altijd iets bij. Heel treffend vond ik dat. Ik wil altijd iets zoets na het eten, heb ik altijd al gehad. Gelukkig zijn er genoeg lekkernijen waar geen suikers in zitten. Veel samenzijn in onze maatschappij is omringd door  eten en drinken. Even koffie doen, een borrel komen drinken, samen eten, de kroeg in, feestje, verjaardag met taart, een broodje eten, champagne als je iets te vieren hebt, beschuit met muisjes bij een geboorte en zelfs doodgaan wordt voorzien van een stuk kleffe cake. Eten als beloning. Dan zijn daar nog de boeken lezen voor het slapen gaan of tijdens vakanties, regelmatig de krant lezen en/of het journaal kijken om op de hoogte te blijven (en je kan dan mee praten..), het hebben van een goeie conditie dus zitten we op een sport of matten we onszelf af in de sportschool, en de meest overweldigende gewoonte van allemaal is wel het drinken van alcohol. Een half jaar geleden voelde ik al een enorme haat/liefde verhouding met alcohol en wilde ik graag stoppen maar lukte me dit niet. Ik had het nog nodig ervaarde ik. Nu drink ik al bijna een maand geen alcohol meer en dit kost me tot op heden geen enkele moeite. Blijkbaar had ik de tijd nodig om het los te laten. Helemaal prima want voor alles is een tijd. Waar ik echter meer moeite mee heb, is om vast te stellen (en te accepteren) in welke mate alcohol doordrenkt is in het dagelijkse leven. Ik vond mensen altijd super  saai die niet dronken (of ze waren vast zwanger). Nu ben ik geen van beide (althans, voor zover ik weet..). Ik maak echter steeds meer keuzes vanuit een liefdevolle commitment naar mezelf. Dat je van twee glaasjes wijn per dag langer leeft, het schijnt zo, maar ik heb geen idee. Ze zeggen zóveel, dat ik besloten heb om voor mezelf te voelen wat het beste is. En dan valt er een boel af…

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares