God

Vroeger dacht ik dat God een buiten proportioneel grote man was, met een lange baard, behoorlijk grijzend, en hij zat altijd op een troon. Geen idee hoe ik aan dit beeld kwam, maar ik was geloof ik niet de enige. Ik zag God nooit in actie, hij zat alleen maar, op die stoel, te kijken hoe wij hier allemaal aan het leven waren. Ook heb ik een tijdje gebid, voor het slapen gaan, waarbij ik hardop ging praten tegen God. Ik had heel veel verzoeken en vroeg hem vooral of de mensen uit mijn directe omgeving nog héél lang mochten blijven leven. Ik kan me herinneren dat ik best wel een paar minuten bezig was met bidden, omdat er veel mensen waren die ik graag lang om mij heen wilde hebben. Zoals zoveel dingen in mijn leven, was het bidden van korte duur. Ik ging met mijn ouders met kerst naar de protestantse bond, maar ook daar hadden mijn zussen en ik op een gegeven moment geen zin meer in. Saaaaai….Zondagschool heb ik ook nog op een blauwe zondag gedaan, maar hier ging het vooral om het knutselen en kerstkaarten maken, wat ik heel erg leuk vond. Daarna heeft God nooit meer een actieve rol in mijn leven gespeeld, en religie ook niet. Met het ouder worden paste het beeld van een man op een troon echt niet meer, en ik begon ook sterke twijfels te krijgen bij één persoon die God is. Is hij dan onsterfelijk, maar moet hij dan niet eten, en waarom is het eigenlijk geen vrouw? Is hij machtiger en groter dan ik, maar wie bepaalt dat eigenlijk? Ik begreep ook niets van Jezus, en dat hij de zoon van God was. Of was Jezus nou God? Ik wist inmiddels alles van de bloemetjes en de bijtjes en het ging er bij mij niet in dat Maria zomaar zwanger was. Kinderen zijn jong, maar niet dom. Ik weet nu dat religie om liefde gaat, om leven vanuit je hart, en om verbinding. Religie betekent letterlijk herverbinding, maar het lijkt alsof we hier pakweg de afgelopen 2000 jaren behoorlijk van zijn weggegaan. Wat er net is voorgevallen in Parijs, heeft niets met verbinding te maken. Voor mij is er geen God ergens ver hier vandaan, die zich nooit laat zien en het ok vindt dat we zo geweldadig en liefdeloos met elkaar omgaan. Als mensen zich fijn voelen bij een religie en/of een bepaalde God, prima, maar laten we niet onze eigen verantwoordelijkheid afschuiven op een boek, een persoon of een religie. Voor elke daad die we doen, zijn we zelf verantwoordelijk. Punt. Voor mij is iedereen God, heeft Maria gewoon gevreeën om zwanger te worden, en was Jezus een prachtige en wijze man. Maar dat ben ik ook, een prachtige en wijze vrouw. Dat zijn we allemaal. Gelijk aan elkaar en in verbinding.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares