Goede doel

Ik las afgelopen week een aardig artikel in het Parool over de hoeveelheid zwem events die er momenteel zijn ten behoeve van een goed doel. Zwemmen om geld op te halen is helemaal “in”. Het zijn er zoveel, dat mensen een beetje ‘geld geven’ moe zijn, zo vertelt het artikel mij.  Ik kan me dat helemaal voorstellen. Het lastige is dat nee zeggen tegen een goed doel voor veel mensen heel lastig is. Het valt namelijk niet onder het kopje ‘sociaal wenselijk gedrag’. Ik las laatst over een man die van plan is het kanaal over te zwemmen als eerbetoon aan zijn overleden schoonzus. Het feit dat er al mensen overleden zijn door deze oversteek nam deze man voor lief. Of zijn lichaam behoefte had aan de 12 uur lange zwemmarathon werd niet over gerept. Toen ik dat verhaal las, vroeg ik me af of er mensen zijn die zonder dat iemand er vanaf weet, dus zonder belangstelling van familie, vrienden, het goede doel en de media, óók het kanaal zouden overzwemmen. Ik denk van niet. Niemand doet dat voor zijn lol en in zijn eentje, daar zit altijd een andere intentie achter. Voor mij voelt het alsof deze man nog enorm verdrietig is over het overlijden van zijn schoonzus, op zoek is naar erkenning en heel veel behoefte heeft om gezien te worden. Iets wat we allemaal in ons dragen, dus hier is niets vreemds aan. Maar waarom ons lichaam door een hel laten gaan door een enorme steile berg op te fietsen, 12 uur te gaan zwemmen of een marathon te gaan rennen voor een goed doel? Maar terug naar de zwem events. Het zijn er zoveel dat sommige bijna geen sponsoren meer hebben. Als je dan toch iets voor een goed doel wilt doen, waarom dan niet sámen werken en met elkaar de koppen bij elkaar steken en vanuit saamhorigheid één event organiseren..? Nee, we willen allemaal ons eigen event. Goede doel of niet, onze persoonlijkheid heeft uiteindelijk toch echt het laatste woord…..

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares