Groente snijden

Gisteren had ik met vriendin S. afgesproken en vlak daarna belde ze dat ze de buurvrouw ging helpen met haar catering. Of we een andere keer konden afspreken. Ja, dat is prima dacht ik, maar ik wil ook wel helpen met die catering. Heerlijk! Lekker in de keuken met mijn handen bezig zijn. Ik vroeg of ik ook mocht komen helpen en ja, dat mocht. Geen idee wat ik moest doen maar ik had zin om iéts te doen. Dus ging ik vanmorgen op de fiets naar Watergraafsmeer waar een heel leuk lunch- en koffietentje ‘De Meer’ zit dat ook de catering verzorgt voor feesten en partijen. Er zaten al wat mensen op het terras aan de koffie en er hing een gemoedelijke sfeer. Vriendin S. was al druk in de weer met aubergines snijden en ik werd direct aan het werk gezet. Courgettes. Wassen en snijden, met zo’n super groot slagersmes. Hier was ik wel even zoet mee want er waren kilo’s en kilo’s courgettes. Ondertussen een lekker kopje thee erbij en kletsen met vriendin S. Na de courgettes waren de gele paprika’s aan de beurt, tussendoor moest er even wat afgewassen worden, vervolgens waren er nog meer aubergines nodig en de bosui was als laatste aan de beurt. Meerdere bossen. Ik heb de hele ochtend in de keuken gestaan, uiteindelijk op mijn blote voeten, groot mes in mijn hand, snijplank met groenten, en snijden maar. Het rook heerlijk in de keuken en het resultaat zag er prachtig uit. Of ik het ook therapeutisch vond werken, vroeg mijn vriendin. Ja, dat vond ik ook. En ik moest ook denken aan Engeland en aan wat ik daar geleerd heb. Wat je ook doet voor werk, het maakt niet uit, het gaat erom of je het met liefde en aanwezigheid doet. Of ik nou met mijn handen courgettes en gele paprika snij voor een feestje van iemand, of dat ik een mail typ, een vergadering heb of iemand op de massagatafel een behandeling geef, uiteindelijk doet het er niet toe. Zo’n ochtend groente snijden is een kado, want het biedt mij een ervaring die heel waardevol is. Ik hoef daar alleen maar te zijn, geen glamour, geen poespas, alleen maar zijn en groente snijden. Toen ik klaar was, wilde de eigenaresse met iets geven. Ik had hier verder niet op gerekend maar wilde haar aanbod niet afwijzen. Ze vroeg of ik wat lekkere flesjes wijn mee naar huis wilde nemen. Ik drink geen wijn, zei ik. Ze heeft me toen wat geld gegeven en dit voelde voor beide partijen goed. Terwijl ik dit schrijf, zitten er honderd mensen te genieten van een overheerlijke maaltijd. Mooi idee dat iemand nu mijn gesneden groente zit te eten. Ik heb gezegd dat als ze vaker hulp nodig heeft, ik graag kom helpen. Nu maar hopen dat ik de volgende keer boterhammen mag smeren, dat vind ik echt het einde!

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares