Groep 8

Mevrouw, maar moet ik dan verliefd op mezelf worden, dat kan toch niet? Mevrouw, gaan we het over schaamtevolle dingen hebben, zoals seksualiteit? Mevrouw, wilt u ook een beetje suikerspin? Ik ben nog geen drie minuten binnen bij groep 8 van juf Iris of de vragen vliegen me om de oren. De lentekriebelweek is gisteren gestart en Verkering met Jezelf, en daarmee respect en waardering voor jezelf hebben, is het thema van de week. Vijf weken lang geef ik elke maandagochtend een Verkering met Jezelf les aan twintig leerlingen van groep 8. Ik geef iedereen een hand, klets wat met een aantal meiden en beantwoord wat vragen. Bedoel je met schaamtevolle dingen ongesteld worden, borsten, bh’s kopen, en van dat soort onderwerpen? Ze knikt, ja, dat bedoel ik. Nee, daar gaan we het niet over hebben. Jammer, zegt ze. Zou je dat fijn vinden, vraag ik. Ja, zegt ze. Nadat iedereen binnen is, ga ik voor de klas staan. Zullen we in een kring gaan zitten, of vinden dit jullie spannend, vraag ik. Binnen een minuut zitten we in een kring. De eerste les gaat over ons lichaam en of we hiermee in contact zijn. Veel kinderen geven aan dat ze moe zijn en al heel snel hebben we het over slaap. Of eerder, het gebrek hieraan, en dat ze moeilijk in slaap kunnen vallen, dat het druk is in hoofd, dat ze zich hyper voelen, en hoe hun avond eruit ziet. Ik vertel ze over mijn interview met de slaapspecialist en hoe belangrijk het is dat je voldoende slaapt. Hoeveel uur dan, willen ze weten. Er gaan continu vingers de lucht in; een aantal van hen heeft een heleboel te vertellen. Voor sommige is het heel lastig om rustig stil te zitten op hun stoel. Ze kunnen tijdens een lichaamsoefening en een korte meditatie maar nauwelijks hun ogen dicht doen. Observeer even hoe je zit en kijk of je je billen op de stoel kunt voelen. Een aantal van hen gaat met hun handen naar hun billen. Een grote lach verschijnt op mijn gezicht. Je hoeft niet met je handen naar je billen te gaan, zeg ik. Ze beginnen te lachen. We hebben het erover hoe lastig het is om bij jezelf te blijven en of ze het soms herkennen, dat je al snel met anderen bezig bent? Ja, dat herkennen ze wel. Ik kijk naar een groep geweldige kinderen, allemaal uniek, mooi en lief. En ik ben ook onder de indruk van wat er leeft en speelt bij een aantal. Eigenlijk dezelfde dingen die ik observeer bij mensen van mijn eigen leeftijd: druk in hun hoofd, hyper, weinig tot geen contact met hun lichaam, moe, moeite met slapen, veel afleiding nodig, niet aanwezig, snel praten en veel bezig met alles en iedereen buiten jezelf. Na de meditatie is het een aantal seconden heel stil. We kijken elkaar aan. Na de korte stilte vraag ik of iemand het gevoel heeft of de energie in de klas veranderd is. Iedereen begrijpt mijn vraag. Vrijwel iedereen steekt zijn of haar hand op. Het meisje naast me geeft aan dat ze zich rustiger voelt. Ik geef ze een oefening mee voor de rest van de week: even een momentje nemen voordat je gaat slapen en op je adem letten met een vlinder op je neus. Mevrouw, ik weet niet of ik deze oefening ga doen. Ik ben voordat ik ga slapen echt met andere dingen in mijn hoofd bezig en wil dan niet iets doen wat met school te maken heeft. Dat begrijp ik zeg ik, maar kijk maar of je deze oefening los kan zien van school, en dat je het doet voor jou, helemaal voor jou.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares