Groot, groter, groots

Vanmorgen had ik een hele leuke en betrouwbare elektricien Mick op bezoek, die ik ken van mijn werk. James en ik liggen als sinds we hier wonen in een half verlichte badkamer in bad omdat de spots het niet doen. Die hebben het nooit gedaan en dat vonden we al vrij snel normaal. Tot vandaag. Mick vertelde me over zijn werk en dat hij in april gewerkt had voor de Stopera tijdens de kroning van Willem Alexander. Blijkbaar zit er een enorme bunker onder de Stopera (nooit geweten…) en in het geval er oorlog (of iets anders ergs) uitbreekt, kunnen de ‘belangrijke’ mensen in veiligheid worden gebracht. Wij dus niet, opperde ik. Wonderlijk hoe we belangrijk definiëren naar wat iemand doet of de functie die hij/zij bekleedt. In de basis zijn we allemaal even belangrijk, ongeacht wat je doet. Eigenlijk  zou er dus een hele grote bunker moeten komen, waar we allemaal in passen…..
Enniewee, het valt me op dat we snel geneigd zijn om klein over onszelf te praten. Ik heb dat ook nog in mij, en het viel me vandaag ook op bij Mick. Ik zei dat ik het zo leuk vond dat hij zo’n mooie klus had mogen doen en hij reageerde hierop met dat hij maar heel weinig had gedaan hoor, het stelde niets voor. Hoezo zei ik, we hebben toch allemaal ons eigen aandeel. Het viel me op dat hij veel ’tje’ achter zijn woorden gebruikt waardoor hij zichzelf klein houdt. Ik herken dat bij mezelf en herken dat ook bij met name andere vrouwen. Waarom houden we onszelf klein, terwijl we zo groot zijn? Bedrijfje, onderneminkje, klusje, baantje, praktijkje, en ga zo maar door. Echt, we zijn zoveel groter dan we ons kunnen voorstellen. Let’s play our role, and let’s play it big! Ik lig vanavond in een ultra verlichte badkamer en met zoveel licht is het nóg leuker om mijn eigen grootsheid te vieren.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares