Het rommelt

Ik heb het gevoel dat het steeds meer rommelt in de wereld. De wereld is wat groot, dus laat ik het klein houden en het beperken tot mijn eigen wereld om mij heen. Ik hoor veel onrustverhalen, veel mensen met ziektes, ontslagen, gelduitdagingen, onrust en relatie perikelen. Zou het kunnen zijn dat er steeds meer licht (liefde) op aarde komt, maar dat dit betekent dat al wat donker is, hierdoor gezien wordt…Mijn moeder zag ik gisteren, en zij heeft best vaak met grote ogen naar onze generatie gekeken. Zij niet alleen, zo vertelde ze, maar ook haar vrienden. Dat er in onze generatie (en ook die hierboven) altijd zoveel mogelijk was. Niets was teveel, grote huizen, veel banen, veel spullen, veel salaris, een extra hypotheek en tussen dit alles ook nog hard werken en (veel) kinderen. Ja, dat was in hun tijd wel anders. Ik ben het wel met haar eens, er zijn gouden tijden geweest waarin the sky was the limit, en nu zijn er wel degelijk andere tijden aangebroken. Geen sky meer als limit, maar wellicht wel ons huis als limiet. We mogen het iets dichter bij huis zoeken, letterlijk en figuurlijk. Je wordt er heel creatief van, zei mijn moeder, als je minder te besteden hebt. Dat geloof ik graag. Het rommelt, maar dat is niet voor niets. Het is niet altijd leuk, maar soms worden we uitgenodigd om heel eerlijk naar onszelf te kijken. Hoe we leven, hoe we voor onszelf zorgen, hoe we in onze relatie staan en wat voor keuzes we maken.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares