Hoe gaat het

Ik loop de bedrijfskantine van werk in en het is nog stil. Alleen mijn lieve collega, de manager van de kantine, is de tafels aan het schoonmaken. Goedemorgen, roep ik, als ik haar in de verte zie. Heee Mariette, goedemorgen, hoe gaat het? Goed, zeg ik, en pauzeer even. Ik had die ochtend net een geweldige blog gelezen over de vraag “hoe gaat het?”en dat we hier eigenlijk nooit echt eerlijk antwoord op geven. We zeggen snel ‘goed’ om vervolgens de vraag zo snel mogelijk aan de ander te stellen. Nadat ik ‘goed’ heb geantwoord, vertel ik haar over dit blog. Weet je, zeg ik, ja, het gaat goed, maar ik ben ook een beetje moe, want ik ging wat later slapen dan normaal en ik was vroeg wakker. En eigenlijk klopt ‘goed’ ook niet, want ik voel me veel beter dan goed. Ze begint te lachen en we krijgen een leuk gesprek. Waarom antwoorden we altijd met goed, vraag ik haar, want misschien voel je je wel geweldig, of fantastisch, of misschien wel sexy? Nu begint ze te schaterlachen en ik ook. Bij mij gaat het z’n gangetje, zegt ze. Wat gaat z’n gangetje, vraag ik haar. We kletsen nog wat en ik loop naar de receptie. Wat later zie ik haar weer en ze ziet dat ik hoge hakken aan heb. Hey, goeie schoenen zeg, ziet er goed uit. Oh nee, sexy, roept ze er vervolgens achteraan. Héél sexy, roep ik terug vanachter mijn balie. We moeten weer lachen. Ik realiseer mij hoe vaak ik met ‘goed’ antwoord, zonder eerlijk uiting te geven aan hoe ik me voel in dat moment. Het is een standaard antwoord geworden, waarbij er weinig ruimte is om echt even een gesprekje te hebben. Ik doe mezelf  hiermee tekort, en daarmee de ander ook. Ik merk ook dat ik bij sommige mensen sneller geneigd ben om met ‘goed’ te antwoorden, omdat ik de verdieping niet aan wil gaan. Ik ga dan liever iets uit de weg, omdat ik het spannend vind om mezelf te laten zien aan die persoon. Ik experimenteer nu met anwoorden die wél waar zijn. Soms moeten mensen daar even aan wennen, omdat ze het niet verwachten. Hoe gaat het? Nou, ik voel me wat kwetsbaar of ik voel wat verdriet. Het mooie is, mensen verwachten het niet, maar waarderen het wel. Ik heb er tot nu toe de meest échte gesprekken door en dat is voor mij goud waard.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares