Hooghoudt houdt het droog

Hooghoudt Destileerderij wil in gesprek met studentenvereniging Vindicat over de reeks incidenten die in korte tijd hebben plaatsgevonden tijdens de ontgroening. Hun naam staat al jaren in grote letters op het dak van het gebouw van Vindicat, wat in de volksmond ook wel sponsoring heet. Hooghoudt levert dank en krijgt naamsbekendheid, en waarschijnlijk ontvangt Vindicat een kleine vergoeding of korting voor het plaatsen van de naam. De bekende win-win situatie. Het eerste wat bij mij opkomt bij het lezen van dit persbericht is ‘verantwoordelijkheid’. Een woord waar ik zelf ook regelmatig mee worstel, maar ik ben geloof ik niet de enige, zo blijkt. Jarenlang heeft Hooghoudt als drankleverancier jonge studenten van alcohol voorzien, en nu het corps in een wat minder daglicht staat, stel je dat dergelijke incidenten niet in lijn zijn met de eigen normen en waarden. Ik ben wel nieuwsgierig naar die normen en waarden, zowel van Vindicat, als van Hooghoudt. Het interessante is, is dat de meeste incidenten die er plaatsvinden, zowel binnen een studentencorps als daarbuiten, veroorzaakt worden door overmatig alcohol gebruik. Een student wordt niet zomaar het ziekenhuis ingeslagen, daar gaat een vroege borrel en een avond drinken aan vooraf. Hetzelfde geldt voor de groep mannelijke studenten, die ‘als grap’ een bangalijst met 20 vrouwelijke studenten namen hebben uitgegeven, met cijfers over hun bed prestaties. Dergelijke ‘grappen’ ontstaan meestal niet na het drinken van een cola light. Nee, dan wordt er meestal eerst gedronken. Het is algemeen bekend en ook normaal gevonden dat de meeste studenten die lid zijn van studenten corpsen veel en vaak drinken. ‘Dat hoort erbij’, wordt dan gezegd, en dus ook tijdens een ontgroening. Tijdens laatstgenoemde is het vaak een vrijkaartje om eens flink uit te pakken en tekeer te gaan tegen eerstejaars. Deze twee incidenten hebben het nieuws gehaald, maar heel veel incidenten halen het nieuws niet. Er vindt veel misbruik plaats achter gesloten deuren, waarover meestal niet gesproken wordt. Alles onder het mom van ‘het hoort erbij’. Nu is het aan een ieder zijn of haar eigen keuze wat je drinkt. Niemand dwingt jou om alcohol te drinken, dit is een eigen verantwoordelijkheid. Maar ik weet ook, uit eigen ervaring, hoe groot de druk kan zijn van een groep, en dus ook onder studenten. We hebben allemaal de behoefte om erbij te horen, om geaccepteerd te worden en ontmoet te worden. Juist die jonge mensen van 18 of 19 jaar oud, die vaak diep van binnen nog heel onzeker zijn. Dus dan komt bij mij de vraag naar boven: waar ligt de verantwoordelijkheid, van een ieder, en dus ook van Hooghoudt Destileerderij? Zijn zij betrokken bij het welzijn van deze jonge mensen of is het hun uiteindelijk om geld te doen? Ze zeggen nee tegen dergelijke incidenten, en dat begrijp ik, ik doe dat ook. Maar reikt onze verantwoordelijkheid niet veel verder dan simpelweg nee zeggen tegen dergelijk misbruik onder studenten? De drank die daar dagelijks gedronken wordt, komt uit eigen fabriek. Daarmee wordt er indirect gezegd ‘hey, het is ok om te drinken, wij leveren, en wat er verder gebeurt, dat is niet aan ons’. Maar is dat zo? Ligt daar werkelijk de grens van onze verantwoordelijkheid, als mens en als bedrijf? Voor mij niet. Wat mij dit laat zien, is dat het uiteindelijk alleen maar om geld gaat, en dus niet om het welzijn van mensen. We hebben grenzen aan onze verantwoordelijkheid gegeven, zodat we comfortabel kunnen leven en onze ogen kunnen toeknijpen als het ongemakkelijk wordt. Zou het niet geweldig zijn, zo denk ik dan, als Hooghoudt om de tafel zou gaan zitten met alle studenten van Vindicat en het gesprek zou aangaan over hun alcoholgebruik en de gevolgen hiervan. Dat is wat ik noem verantwoordelijkheid nemen, zonder grenzen, en met volledig je medemens als uitgangspunt. Misschien dat de bierleverancier van Vindicat dan ook meteen aan het gesprek kan deelnemen….

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares