Imprint

Twee dagen Hattem hebben me goed gedaan. Het groen in het bos was nog nooit zo groen en de gele bloemetjes in de wei nog nooit zo geel. Of ligt dat ook aan mijn eigen veranderingen, waarin ik de dingen met nog meer helderheid en bewustzijn zie? Het waren een paar dagen van intimiteit, echt contact en een openheid om werkelijk aan elkaar te zeggen wat je voelt. Voor mij uniek, omdat ik zo vaak en zo lang heb ingehouden in het delen in wat ik werkelijk voel. Het was een weekend met vrienden zoals ik dit nog nooit eerder ervaren heb. In mijn ervaring vervalt een dergelijk samenzijn snel in een mateloosheid van eten, drank, gebroken nachten, afleiding en vertier. Dat je thuis komt en nog steeds niet écht weet hoe het met iemand gaat. En misschien ook wel niet hoe het werkelijk met jezelf gaat. Het begint een traditie te worden, om met koningsdag de stad te ontvluchten, zodat ik niet de hele dag in de herrie zit. Waar ik vroeger altijd dolgraag in Amsterdam wilde zijn voor dit grote jaarlijkse feest, weet ik nu niet hoe snel ik de stad uit moet. Groot contrast. Zo ook toen ik gisteren werd afgezet bij het Sarphatipark. Ik moest even stoppen en mezelf de tijd gunnen. Geen groen en geel wat er op me afkwam, maar de kleur oranje en heel veel afval op de grond. Met mijn koffertje en laptop baande ik mij een weg door een dansende, drinkende en feestvierende meute. Ik hield mijn oren dicht, want die konden de beat van de muziek niet verdragen. Eenmaal thuis voelde ik me meteen thuis. Ik had het heel netjes en met veel liefde achtergelaten, en dit was voelbaar. We laten overal waar we komen een imprint achter. In Hattem is dat nu een imprint van intimiteit en zeggen wat je voelt. Bij thuiskomst was dit mijn eigen liefde en aandacht en een ijskast met al eten voor de avond, zodat ik er niet meer uit moest. Welke imprint laten we met elkaar in Amsterdam achter, na een Koningsdag? Toen ik vanmorgen mijn ochtend wandeling deed, heb ik even een moment genomen om de schoonmakers van Amsterdam te waarderen. Het gehele park was zo goed als opgeruimd. Gelukkig niet alles, zodat er ook nog wat bierblikjes voor mij lagen om in de prullenbak te gooien.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares