Intimiteit

Gisteravond de film “Hope springs’ gezien met Meryl Streep en Tommy Lee Jones. De film gaat over een uitgeblust stel dat 31 jaar getrouwd is en waar al sinds lange tijd geen enkele vorm van intimiteit meer is. Ze wonen onder één dak, hebben geen thuiswonende kinderen meer en slapen al geruime tijd apart. Zij heeft er genoeg van en besluit naar een relatietherapeut te gaan. Hij wil niet, maar besluit tóch mee te gaan. Ik heb zo het vermoeden dat er veel stellen zijn die in dezelfde situatie verkeren als dit stel. Elk stel kent fases waarin het behoorlijk geconfronteerd wordt met de realiteit van hun relatie. Ik zag het gister in de film, maar ik zie en hoor het ook om me heen. En uiteraard herken ik het zelf ook. Elke relatie kent zo haar seizoenen. Onuitgesproken behoeftes, verwachtingen en een (chronisch) gebrek aan intimiteit kunnen een relatie behoorlijk aantasten. Intimiteit heeft niets met alléén vrijen te maken. Integendeel. Hoe word je naast elkaar wakker, op wat voor toon praat je tegen elkaar, hoe raak je de ander aan, hoe begroet je elkaar, hoe eerlijk spreek je dingen uit, hoe schep je het eten op van je partner, hoe vertel je wat je voelt en wat je bezighoudt, kijk je elkaar écht aan, is er fysiek contact gedurende de dag en ga zo maar door. “Making love“, zoals ze zo mooi in het Engels zeggen, beperkt zich niet tot de slaapkamer. Making love gaat over hoe je met elkaar bent, dag én nacht, 24/7. En, hoe je met jezelf bent. Elke relatie is een weerspiegeling van de relatie met jezelf. Het stel in de film knapt behoorlijk op van de therapie…..wat met elkaar communiceren al niet teweeg kan brengen!

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares