Johan

Ik wandel via het Westerpark naar huis, in de zon, en als ik bij de brug kom bij het Haarlemmerplein, komt daar net een man aanlopen. Hij heeft een fluoriserende gele jas aan, en ik kijk naar hem op. Jeetje zeg ik, wat een geweldige jas heb jij aan, steekt lekker af! Hij begint te lachen en ik ook. Ik blijf staan en we raken aan de praat. Werk je hier, vraag ik. Ja, zegt hij, bij de brug. Wat leuk zeg ik, doe je dit al lang? Hij vertelt me over zijn werk, hij is verkeersregelaar en ik zeg dat het fijn is dat hij er is. Ik merk dat veel mensen jullie negeren, ik zag het net ook nog gebeuren, dat iemand gewoon door fietst terwijl dat niet mag. Tja, zegt hij, dat gebeurt zeker. Hij vertelt over een buurt, ‘waar alleen maar rijken wonen’, nou, daar trekken ze echt niets van je aan. Oh, vraag ik, is dat in andere buurten dan anders? Ja, zegt hij, andere mentaliteit. Ik vraag hem hoe hij heet en hij heet Johan. Hi Johan, ik ben Mariette en we geven elkaar een hand. Hij legt me uit wat hij precies doet bij de brug. Maar dat is mooi Johan, jij zorgt dus eigenlijk voor onze veiligheid. Hij kijkt me glunderend aan, kijk, jij begrijpt het, maar zo ziet niet iedereen het. Ik vraag hem of hij zichzelf wel waardeert voor wat hij doet. Hij kijkt me wat ongemakkelijk aan. Ja, ga ik door, dat is belangrijk, dat we onszelf waarderen. Ik ben daar een paar jaar geleden mee begonnen en dat is echt geweldig. Want weet je, het maakt niet uit wat je doet, want dat zegt namelijk niets over wie je bent. Jij bent net zo belangrijk als een directeur van een of ander bedrijf. Johan is het met me eens. Weet je wat je kan doen, zeg ik. Nou, zegt Johan. Voor het slapen gaan jezelf waarderen. Dat doe ik ook. Eigenlijk zou ik mezelf de hele dag door mogen waarderen, maar dat vergeet ik vaak, dus doe ik het voor slapen gaan. Doe je mee, vraag ik? Is goed, zegt Johan, bij jou in bed? Hier moet ik heel hard om lachen en hij ook. Nee, zeg ik, jij doet het in jouw bed, en ik doe het in mijn bed. Afgesproken, vraag ik. Het is echt belangrijk, dat we onszelf waarderen, want we doen er allemaal toe. Ok, zegt Johan, afgesproken. We zeggen elkaar gedag en ik loop door. Wat later bedenk ik mij dat ik graag een selfie van Johan en mijzelf had willen nemen, zodat iedereen kan zien wat voor mooie man Johan is. Volgende keer……of misschien kom ik hem nog wel tegen. Mensen van Amsterdam is geboren!

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares