Just be tomaatje

“Kun je gewoon zitten, zonder te proberen, je best te doen, iets te moeten of iets te willen…alles wat je nodig hebt, is er al”. De wijze woorden van C. vanmorgen tijdens de yogales klinken me als muziek in de oren én ik ervaar ook hoe lastig het is. Ik zit op mijn matje, niet in een yogahouding of in een ingewikkelde meditatiezit. Ik zit gewoon op mijn billen, benen naar voren, op een kussentje ter ondersteuning van mijn rug. Ik zit, met mijn ogen dicht, met mezelf. Na jaren van uiteenlopende soorten yogalessen gedaan te hebben, ben ik uitgekomen bij een yoga waarbij ik zo min mogelijk hoef te doen, vrijwel niet hoef te bewegen, me niet hoef in te spannen, waarbij ik niet zweet, en niet al bezig ben met de volgende houding. Yoga betekent to unite (eenheid), en voor het eerst kan ik dat voelen sinds ik deze vorm van yoga doe. Een uur met jezelf op een matje liggen en zitten, en telkens als je afdwaalt met je gedachtes, keer je weer terug naar je lichaam. Eén met jezelf. Het klinkt zo simpel, maar het is alles behalve dat. Daarom kan ik zo genieten en gefascineerd raken door bomen, planten én de tomaten in onze tuin. Die doen niets, die staan gewoon. Ik heb een paar maanden geleden zaadjes geplant voor tomaten. Die nemen hun tijd, proberen niets, moeten niets, die staan daar in hun plantenbak. Ze zijn, en dat is op dit moment nog tamelijk groen. De zon heeft net niet lang genoeg geschenen waardoor ze het niet gaan redden. Althans, ze hangen er wel, in al hun schoonheid, maar voor consumptie zijn ze nog niet rijp. Behalve deze twee……..lief, he?!

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares