Kapper

Ik zit voor mijn grote spiegel in mijn kamer en kan nét de bovenkant van mijn hoofd zien. Ik heb mijn favoriete kapper thuis op bezoek voor een knip- en kleursessie. Elke zes weken nemen we mijn haren en het leven door. Ik vraag haar hoe het gaat en of ze lekker in haar vel zit. Een prachtige jonge vrouw van in de twintig. Elke keer als ik haar zie denk ik: jeetje, wat ben jij toch mooi en wijs. Ik zie dat, ik voel dat en ik weet dat, maar ziet, voelt en weet ze dit zelf ook? Onlangs las ik een artikel in de krant over de uitverkochte lezingen in Amsterdam voor twintigers. Twintiger worstelt met quarter life dilemma, zo lees ik. Heel veel jonge mensen zitten met vragen die je studie of je werk niet beantwoorden. Daar kan ik me alles bij voorstellen. Een lezing over ’tussen dip en depressie’ is binnen een dag uitverkocht. Als ik dat lees, vraag ik me meteen af: wat is er aan de hand? Veel, zo blijkt, en dit verbaast mij niets. Ze zijn niet de enige groep waar veel gaande is, want in mijn eigen leeftijdsgroep gebeurt ook veel om mij heen. De situatie is anders en veertigers hebben weer andere thema’s dan twintigers, maar in de basis verschilt het echter niet. Een gebrek aan eigenwaarde, zelfwaardering, goed voor jezelf zorgen en dat we er allemaal mogen zijn. Mijn kapper zegt een aantal dingen waarna ik haar vraag of ze het gevoel heeft dat ze eerst iets moet doen, voordat ze er mag zijn. Ik vraag haar of ze zichzelf waardeert (mijn favoriete onderwerp) en hier hebben we het een tijdje over. Of we nou 8, 20, 30, 50 of 80 jaar oud zijn, er is een chronisch gebrek bij ons allemaal aan zelfwaardering. Onze eigenwaarde meten we aan wat we doen en/of aan iets buiten onszelf. Ik kan zó vijf dingen opnoemen die ik aan jou waardeer, zeg ik tegen haar. Twintigers hebben behoefte aan zingeving, zo staat in het artikel. Wie ben ik, wat wil ik, wat is een goede relatie en waar gaan we naartoe. Grote vragen, die ik herken en mezelf ook veelvuldig gesteld heb. Vragen die in mijn ervaring soms heel klein, maar daardoor juist weer groot, beantwoord mogen worden. Zoals nu, gewoon bij mij thuis, tijdens een knip en – kleurbeurt. Doe je mee met een waarderingsprogramma, vraag ik haar, vanaf 1 januari? Dan appen we elke dag aan elkaar wat we aan onszelf waarderen. Ze kijkt me met een grote lach aan. Of wil je morgen beginnen? Nee, 1 januari. Deal. Ik bedenk me dat dit best een mooi 2016 voornemen zou zijn voor alle 8 jarigen, 20 jarigen, 30 jarigen, 40 jarigen, 50 jarigen en 80 jarigen. Een 10-daags nationaal waarderingsprogramma. Ik kan me geen betere start van het nieuwe jaar voorstellen.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares