Kerst

Ik loop langs mijn favoriete buurtwinkel en zie Abdel alle groentes en fruit klaarzetten. Goedemorgen, zeg ik, zijn jullie open vandaag? Ja, wij zijn open. Fijne kerst, zeg ik. Dank je wel. Maar jullie vieren helemaal geen kerst, zeg ik, dat bedenk ik mij nu. Hij begint te lachen. Nee, wij vieren geen kerst. Dan wens ik je een hele fijne en mooie connectie, zeg ik, met jezelf en iedereen om je heen. Dat is waar kerst omgaat, toch, connectie. Ja, zegt hij, daar gaat het om. Terwijl ik door het park loop, denk ik aan de woorden van Paus Franciscus, die iedereen oproept om naar de basis van het leven terug te gaan. De basis van het leven of van onszelf, en van daaruit leven? Kerst is het uitgelezen moment om te ontdekken wie we zijn, zo zegt hij. Maar wie zijn we dan? Ik vraag me af of hijzelf weet wie hij in essentie is. Of is hij van die essentie, en met hem velen van ons, uit contact geraakt? Ik bedenk mij hoe leuk het zou zijn als hij hier iets in zijn toespraak over zou delen, over zijn eigen ontdekkingstocht. Dat zou zo’n toespraak meteen een stuk persoonlijker maken en minder uit het hoofd opgezegd. Want gaat het om ontdekken wie we zijn, of eigenlijk her-ontdekken wie we zijn, en daar weer mee in contact komen, ervan uitgaande dat we alles al zijn. We leven in een wereld waarin we behoorlijk zijn weggeraakt van wie we werkelijk zijn, gezien onze manier van leven en met alles wat er gaande is. Daarom ben ik best benieuwd hoe hij dat doet met kerst, dat ontdekken. Het is belangrijk dat we doen wat essentieel is, zo zegt hij ook. Mee eens, maar moeten we dan niet eerst onze eigen essentie weten, zodat we van daaruit kunnen doen wat essentieel is en wat bijdraagt aan het grotere geheel? Hij vindt dat de samenleving bedwelmd is van o.a. eigenliefde. Boeiend, want die reflectie zie ik vrijwel nergens. In mijn ervaring is er een chronisch gebrek aan eigenliefde, wat begint met goed voor jezelf zorgen en jezelf waarderen, elke dag weer. Dus wat bedoelt hij daarmee, vraag ik mij af. Jammer dat hij geen Q & A geeft, na afloop van zijn toespraak. Want hij zegt een aantal wezenlijke dingen, maar hoe raak je dit aan bij je 10.000 toehoorders en al die andere mensen die hij bereikt? Door het zelf te leven, elke dag weer. Met vallen en opstaan, oefenen en dingen uit proberen, jezelf uit je comfort te halen, te leren, door vragen te stellen, nieuwsgierig te zijn, je kwetsbaar op te stellen, moedig te zijn, fouten durven te maken, wetende dat er eigenlijk geen fouten zijn, maar alleen maar leermomenten.  En elke dag opstaan, ervan uitgaande dat het leven ons nooit meer geeft dan wat we aankunnen en dat we zoveel grootser en mooier zijn dan ons hoofd ooit kan bevatten. Fijne kerst, of anders gezegd, fijne connectie!

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares