Kind(eren) krijgen

Nu heb ik al een paar keer boeiende gesprekken gehad over kind(eren) krijgen dus nu had ik zoiets van, ik ga er maar eens over schrijven. Wonderlijk trouwens, bedenk ik me terwijl ik dit schrijf, dat “het krijgen van kinderen” altijd in meervoud is. Het eerste gesprek was laatst met mijn moeder, die vertelde dat zij en haar vriendinnen soms met grote verwondering aanzien hoe zonen en dochters toch nog maar een derde kind krijgen om de hele bunch vervolgens best vaak te stallen bij grootouders én ervaren dat het best veel is. Zeker in deze hectische en boeiende tijden. Mijn moeder had vroeger veel minder keuzes dan wij nú hebben. Vandaag was ik bij vriendin M. en kregen we het ook over kind(eren) krijgen. Zij heeft een dochtertje en verwacht over een maand haar tweede kindje. Zij heeft altijd het verlangen gevoeld naar een gezin met drie kinderen maar staat hier nu ook wat anders in. Het krijgen van een derde kind, als het haar gegeven is, is wel iets om echt over na te denken, vindt zij. Ik zelf heb nooit een beeld gehad bij hoeveel kinderen ik graag zou willen, het heeft me nooit bezig gehouden. Wél dat ik graag moeder wil worden. Maar of je er graag één wilt krijgen of drie, beide heb je niet in de hand. Als je zoals ik wat langer de tijd krijgt om eventueel moeder te worden, is mijn ervaring dat je vanuit een heel ander perspectief naar kind(eren) krijgen gaat kijken. Ik weet nog goed, de eerste keer dat iemand aan mij vroeg, waarom ik eigenlijk kinderen wilde. Ik vond dit een heel confronterende vraag. Ik sloeg dicht, raakte vervolgens geïrriteerd, en vond de persoon die mij dit vroeg ontzettend stom en wilde hem eigenlijk nooit meer zien. Doei! Nu, een aantal jaren verder, vind ik dit een hele wezenlijke, eerlijke en inspirerende vraag. Waarom? Omdat ik naar het antwoord heb durven kijken en ben gaan voelen wat er achter mijn behoefte om moeder te worden schuilgaat. Dat is niet altijd een gemakkelijke weg, maar ik heb er wel heel veel voor teruggekregen. Het is een vraag die, naar mijn mening, nog veels te weinig wordt gesteld, terwijl het hele boeiende en leuke gesprekken kan opleveren. Het biedt ruimte tot een stukje zelfreflectie en kwetsbaarheid en dat is altijd een mooi cadeau..

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares