Koek en dergelijke

Wat doen die stapel koeken daar, vraag ik aan mijn collega als ik op werk aan kom. Oh, die hebben we van de coca cola man gekregen, die de machine komt bij vullen. Hij geeft ons meestal wat lekkers. Ze reikt me een gevulde koek aan en ik bedank. Weet je het zeker? Ja, heel zeker zeg ik. Nog geen tien minuten later komt onze lieve nieuwe collega van het luxe vergadercentrum naar ons toe. Hebben jullie zin in croissants, een broodje of wat fruitsalade, ik heb heel veel ontbijt over. Eén croissant en een fruitsalade voor mijn collega’s, ik bedank. Wil je écht geen croissant Mariette? Nee, dank je. Ook geen fruitsalade dan? Met een lichte verbazing word ik aangekeken, dus ik voeg eraan toe dat ik geen croissants eet, en ook geen brood. Kortom, ik eet geen gluten. Nog geen uur later komt er een lieve collega van het recruitment centrum, een prachtige man trouwens, maar dit terzijde, met een grote witte doos bij ons aan de balie. Ik stel mezelf voor en maak een kletsje met hem. De doos wordt onder mijn neus geschoven met de vraag of ik ook een cakeje wil. Wat leuk zeg ik, heb je die zelfgemaakt? Nee, mijn zus. Wat een lieve zus heb jij, zeg ik, feliciteer hem met zijn verjaardag en bedank hem. Mijn collega is nieuwsgierig en vraagt mij over mijn eetgewoontes. Ik leg haar uit wat ik wel en wat ik niet eet, en hoe ik ook worstel met eten, maar dan bijvoorbeeld met nootjes. Ik eet veels te veel amandelen, zeg ik. Mijn andere collega begint over de fruitsalade en dat fruit best gezond is, toch? Alweer een leuk kletsje. Ik vind het heerlijk om over voeding en eetgewoontes te praten en gelukkig ben ik niet de enige. Op vrijdag zijn er voor alle collega’s verse croissants in de kantine, zegt ze. Ik had zoiets al gehoord. En op maandag en woensdag krijgen we vers fruit. Eten, het blijft een ding, een heel groot ding. Het is echt overal en er nee tegen zeggen is de grootste uitdaging. Of het nou een croissant is of mijn bakje met nootjes, de vraagt blijft waarom ons leven zo om eten draait. Met mijn overheerlijke zalm, sla en gebakken groentes zit ik wat later op een bankje in de zon van mijn lunchpauze te genieten. Ik ben benieuwd wat er vandaag onder mijn neus wordt geschoven, in ieder geval croissants, want het is vrijdag. En met een beetje geluk is er ook nog iemand jarig….

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares