Kraamvisite

We zijn net op kraamvisite geweest bij goeie vrienden die hun eerste kindje gekregen hebben, een dochter. We waren met een groepje vrienden en dit was erg gezellig. Er was geen beschuit met muisjes, heel verfrissend. Er lag een enorme grote knuffelbeer in een hoek, écht heel groot. Zo eentje die groter is dan een driejarige. Wat moét je daar mee, was mijn eerste gedachte. En mijn tweede was: wie gééft zo’n kado? De beer zat op een gegeven moment in een stoel en dat paste net. Ja, zo groot is die beer. De kersverse vader ging op de rugleuning van die betreffende stoel zitten en ik keek hem aan en vroeg: ben je daar nou blij mee, zo’n kado, ik bedoel, daar doe je toch niemand een plezier mee? Er viel even een stilte. Nee, hij moest toch ook wel toegeven dat dit niet zijn favoriete kado is. Wat dacht zo iemand dan (ik ben geneigd om te denken dat het een man was…), vraag ik me af, toen ‘ie die beer ging kopen (hij of zij zat in ieder geval niet op de fiets toen ‘ie ging kraamshoppen want je kan zo’n beer alleen met de auto vervoeren). Waarschijnlijk dacht hij of zij niets. Misschien op de kermis gewonnen? Ik vind het altijd wel zo integer om even stil te staan voordat je een kraamkado aanschaft. Ik geef nog liever niets dan dat ik zomaar iets koop omdat ik vind dat ik iets moet geven. Ik heb het idee dat meer dan de helft van de kraamkado’s wordt weggegeven, weggestopt, weggedaan of weggegooid. Wat doe je dan met zo’n beer vraag ik me af. Ik mag hopen dat het niet de lievelingsknuffel van hun dochter wordt…..

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares