Kwetsbaarheid

Kwetsbaar zijn, of je kwetsbaar voelen, het is een woord wat de laatste paar dagen om me heen hangt. Waar ik het vroeger een stom woord vond en er niets van wilde weten, omdat ik met een groot pantser door het leven ging, ervaar ik nu steeds meer de kracht ervan. Het zijn niet meer die spaarzame momenten waarin ik mezelf toe sta om even kwetsbaar te zijn, alsof het een aan & uit knop heeft, om vervolgens weer vol stoerheid en hardheid door het leven te gaan. Ik ervaar dat kwetsbaarheid er eigenlijk altijd mag zijn, want het heeft veel meer te maken met jezelf laten zien, met alles wat er is. Waar ik het vroeger associeerde met zwakte en huilen, ervaar ik het nu als een onschuld en een puurheid. Het heeft voor mij steeds meer te maken met leven vanuit een ont-spanning, waarin je jezelf helemaal genoeg vindt. Dit is nog een lastige voor mij, want dat stemmetje wat zegt dat je altijd meer kan zijn en jezelf kan verbeteren is lange tijd een vertrouwde stem geweest. De voor mij bekende grammofoonplaat ‘als ik dit of dat heb gedaan, dan…’ heeft een glansrijke rol gespeeld in mijn leven. Er is echter niets om naar toe te werken en die loslaten, geeft een enorme rust. Kwetsbaarheid heeft ook te maken met overgave, het niet weten en te durven vertrouwen dat ik gedragen word. Ook die gaat niet altijd met gemak, want ik vind het soms best spannend, om het niet te weten. En ja, soms is kwetsbaarheid ook huilen, of gewoon tranen, niet eens altijd van verdriet, maar van het loslaten van een beeld, van hoe iets moet zijn, of van hoe ik mezelf lange tijd heb voorgehouden hoe ik moet zijn. Zo ben ik de afgelopen dagen geraakt door geweldig mooie dingen die gebeuren, geraakt door een nare droom, geraakt doordat de gezondheid van mijn vader niet zo goed gaat, geraakt door hoeveel liefde er is, geraakt door al die keren dat ik mijn kracht heb weggegeven, maar bovenal geraakt hoe geweldig het is om mensen binnen te laten. Gisteravond toen ik naar bed ging, verheugde ik me al op vandaag. Wat zal deze dag brengen en geven, wie ga ik ontmoeten, wat mag ik leren, wat is er te waarderen. En soms zijn er gewoon tranen, zonder dat ik hoef te weten waarom. Kwetsbaarheid is zacht, is lief, is mooi en is teder. Het is rondlopen zonder bescherming. En ja, dan kan je soms flink geraakt worden.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares