Kwetsbaar

Ik weet nog goed dat iemand ooit tegen mij zei (terwijl ik op zijn massagetafel in zijn healing praktijk lag) dat ik van nature heel kwetsbaar ben en dat dit ook mijn kracht is. Kracht?, yeah right, had ik toen als reactie. Hij zei dat ik deze kwetsbaarheid niet met stoer zijn en ‘ik kan alles toch wel aan’ hoefde te verbloemen, omdat kwetsbaar zijn en je ook kwetsbaar opstellen helemeel niet erg is. Dit wekte mij bij een enorme argwaan kan ik me herinneren. En ik had er een enorm oordeel op, kwetsbaar zijn. Dat is echt iets voor sissies. Nu, heel wat jaren verder, weet ik en voel ik dat kwetsbaarheid een groot kado is. Dat het iets is wat wij als (met name) vrouwen mogen eren. Wij zijn van nature kwetsbaar en het geeft ons de mogelijkheid om te voelen waar we zijn. In andere woorden, hoe we ons voelen, dit te nomineren, dit toe te laten en hiermee onszelf te eren. Het is heel liefdevol naar jezelf toe, en daarmee dus ook naar de ander. Het voelt voor mij ook dat kwetsbaar zijn betekent dat we om hulp mogen vragen, we niet alles alleen hoeven te doen en dat er support is. We moeten die support alleen wel accepteren en hierop ook vertrouwen. Kwetsbaar zijn is geen zwakte, het is inderdaad een enorme kracht. Ik ben die woorden die toen tegen mij gezegd zijn nooit vergeten, grappig is dat. Tuurlijk wist ik ergens deep down dat hij gelijk had maar daar heb ik even de tijd voor genomen voordat ik dat wilde toegeven……

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares