Leegte

Afgelopen zondag heb ik voor een groep vrouwen gestaan en verteld over mijn leven als vrouw, zonder de rol van moeder. Ik heb mijn persoonlijke verhaal verteld, over mijn kinderwens, mijn behandelingen in het ziekenhuis, mijn zwangerschap én de beëindiging van  deze zwangerschap. Ik heb verteld hoe krachtig ik me voelde in die tijd en dat ik me nooit een slachtoffer heb gevoeld. Er werd een foto van mij getoond van een aantal jaren geleden waarin ik kon zien dat er een leegte was in mij, wat ik graag met iets buiten mijzelf wilde opvullen. Voor mij was dit het krijgen van een kind. Mijn vrouw zijn voelde niet voldoende, ik wilde moeder zijn, maar dan vanuit een gemis. Diezelfde middag presenteerde ook een dierbare vriendin van mij o.a. over haar borstimplantaten. Ook zij vertelde over haar leegte (die er ook nog was toen ze inmiddels twee kinderen had gekregen) en dat ze niet blij was met haar borsten. Zij had het gevoel dat een borstvergroting haar meer vervulling zou geven als vrouw. Ook zij wilde meer…Ik sprak haar vandaag aan de telefoon en het gesprek kwam uit op leegte. Dat wij, in ons geval vrouwen, op zoek zijn naar iets buiten onszelf om ons op te vullen. Alsof ons vrouw zijn niet voldoende is, meer dan voldoende.  Het boeiende is, wat we ook zoeken, het komt allemaal op hetzelfde neer. Als we niet eerst van binnenuit vervuld zijn met onszelf en echt van onszelf houden, als vrouw, dan zullen we altijd iets zoeken om dit op te vullen. Dit kan een partner zijn, een kind, of een tweede kind, of borstimplantaten of we drinken dagelijks alcohol of hebben een bomvol sociaal leven. En als ‘het’ er dan is, of we voelen ons even ‘heel goed’, komen we er achter dat de leegte er nog steeds is. En als we die niet willen toegeven en voelen, zullen we altijd op zoek blijven naar iets buiten ons om ons weer heel te maken. Heelheid zit van binnen, waar het altijd heeft gezeten.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares