Liefdesrelatie met je werk

Stel je voor dat jouw werk je partner is, hoe zou je dan praten over je werk…? Welke woorden komen er dan in je naar boven? We hadden woensdag weer een geweldige inspiratieavond met Jane en het ging over onze relatie met werk. Het grootste gedeelte van ons leven werken we dus ons werk en hoe we ons werk ervaren, is nogal belangrijk. Let’s fall in love again with our work, stelde Jane voor. Het maakt niet uit wat voor werk je doet en hoeveel dagen in de week je werkt, het gaat erom hoe wij ons verhouden tot ons werk. Veel mensen zijn blij als het weekend is en zien werk puur als iets noodzakelijks, maar wat is er dan gaande….? Waar je ook werkt, of je nou in dienst bent of zelfstandig ondernemer, er zullen altijd externe factoren zijn waardoor we ons laten beïnvloeden. We hebben te maken met managers, met collega’s, met targets, financiële onzekerheid, met jaloezie, met veranderingen, met werkzaamheden die minder leuk zijn en ga zo maar door. Je kan van werkomgeving veranderen, maar de externe factoren gaan gewoon met je mee. De vraag is dus: hoe ga je met al deze factoren om? We kunnen in reactie gaan of we kunnen observeren. We kunnen dingen aankaarten of we kunnen onze mond houden. We hebben altijd een keuze in hoe we met een bepaalde situatie omgaan. Hoe onze relatie met werk is, hangt af van onze relatie met onszelf. Wat is je eigen fundament en hoe ben jij als je naar werk gaat. Waardeer jij jezelf, weet je wat je brengt op je werk, heb je een idee van hoe geweldig je bent en dat je een net zo grote bijdrage te leveren hebt als iedereen om je heen. Onze relatie met werk en of we helemaal onszelf kunnen zijn op werk, is niet aan de manager, aan de collega’s, aan de bedrijfscultuur of wat voor werk we doen, dat ligt bij ons. Jane gaf een mooi voorbeeld van een vriendin van haar waarmee ze samenwoonde. Die vriendin is lerares en elke ochtend als ze naar werk vertrok, veranderde haar lichaam. Ze verstijfde iets, haar schouders gingen iets omhoog staan en haar lichaam spande zich aan. Als ze einde van de dag thuiskwam, kon ze weer ontspannen. Ik herken dit. Ik merk ook weleens, dat als het druk is en ik moet iets binnen een tijdstip afmaken, dat mijn schouders iets omhoog gaan staan (ik heb dit als ik achter het koffieapparaat op werk sta en er staan veel mensen te wachten op hun koffie). Ik moet dan ineens van alles van mezelf en dit geeft mij spanning. Doen de klanten dit of het beleid van mijn werk? Nee, ik doe dat zelf. Ik adem dan weer rustig in en uit en laat mijn schouders weer zakken. I am enough, het is en blijft een van mijn belangrijkste mantra’s, elke dag weer…..

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares