Liefdesverdriet

Ik weet nog goed, járen geleden, dat mijn vriendje D. het uit maakte met mij. Werkelijk, ik dacht dat ik het niet zou overleven. Ik kon twee weken niets, voelde me leeg en ellendig, en heb er maanden over gedaan om hem en de relatie los te laten. Ik moest letterlijk op reis om over hem heen te komen. Ik had toen geen enkel benul dat mijn liefdesverdriet iets over mij vertelde en hoe ik in de relatie stond. Niet alleen met hem, maar meer in de relatie met mezelf. Ik las gisteren een bericht op facebook, naar aanleiding van een wetenschappelijk onderzoek dat recent gedaan is. Ze hebben ontdekt dat na het einde van een relatie hetzelfde deel van de hersenen actief wordt als bij een drugsverslaving. “Er is een overeenkomst tussen over je relatie heenkomen en het afkicken van cocaïne”. Verder stellen cardiologen dat de kans op een hartaanval veel groter is, de eerste nacht na een break-up. Ook komen huidziektes en gewichtstoename veel voor, alhoewel vrouwen volgens mij eerder afvallen. De eerste vraag die bij mij naar boven kwam toen ik dit las was (zoals altijd eigenlijk…): wat is hier werkelijk aan de hand en wat vertelt ons dit? Is het hebben van een relatie een verslaving, waar we niet zonder kunnen? Wat zegt dit over de basis waarop we een relatie aangaan? Heeft dit nog wel met liefde te maken? Het grootste gedeelte van mijn leven heb ik geen relatie met mezelf gehad. Ik had werkelijk geen idee wie ik was. Ik voelde me gezien, erkent en nodig, dóórdat ik in relatie was. Alsof ik zelf niet genoeg was, nee, ik had iemand anders nodig om mij aan te vullen. Zou het kunnen, vraag ik mij af, dat we om de verkeerde redenen een relatie aangaan? Zou het kunnen, dat we in een tijd leven waarin we volstrekt niet weten wat het betekent om een relatie met onszelf te hebben, waardoor we de ander nodig hebben om ons goed, geliefd, vervuld en gezien te voelen? Voor mij, weet ik nu, is liefdesverdriet niet het verdriet omdat de relatie over is, maar omdat we onszelf zo enorm missen. Als we geen relatie met onszelf opbouwen, zullen we altijd afhankelijk zijn van anderen. Als we onszelf niet vervuld voelen, zullen we altijd iets of iemand buiten onszelf nodig hebben. Mooi dat er wetenschappelijk onderzoek wordt gedaan, maar de vraag is: wat doen we ermee?

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares