Links rijden

Vanmorgen aangekomen in mijn thuisland Engeland, althans, zo voelt het, telkens als ik hier kom. De kleuren, de uitzichten, de weggetjes, de huizen en uiteraard the Ligthhouse, waar ik nu alweer bijna vier jaar kom. We hebben een auto gehuurd, deze keer, en ik rij. Het eerste stukje is altijd even spannend en dan gaat het eigenlijk als vanzelf. Aanwezig zijn, volledig in het moment, is wat linksrijden van mij vraagt. Een prachtige check waar ik ben. Even wennen met het schakelen, maar dat is het dan ook. Mijn zus roept rechts en links en ik hoef alleen maar te rijden en er te zijn. Het voelt even alsof ik hier woon, zoals we met het autootje door de country side rijden. Eigenlijk zou ik elke dag links mogen rijden, niet letterlijk, maar in het aanwezig zijn. Wat haalt mij weg van mij, gedurende de dag, weg van het links rijden? Tijdens het uur in de auto niets, ook al probeert mijn hoofd zo afentoe iets, maar tevergeefs, ik kies er niet voor, ik blijf bij het rijden. Daar geef ik zelf al het antwoord op mijn vraag. Het zit in de keuze. Net als met het linksrijden kan ik elke dag, elk moment, kiezen om in het moment te blijven. Mijn hoofd en lichaam in een samenwerking, waarbij ik met volle aandacht ben bij dat wat ik aan het doen ben. Waar dwaal ik af, wanneer ga ik in een verhaal, wat maakt dat de toekomst of het verleden aantrekkelijker zijn, waarom praat ik tegen mezelf, ga ik in een mentaal gesprek of hoor ik mezelf heel hard denken. Het zijn allemaal keuzes die ik zelf maak. Ik kan ervoor kiezen om weer terug te gaan naar de autostoel, mijn billen te voelen, voet op het pedaal, handen aan het stuur en met volledige aandacht voor de weg en alles wat zich in dat moment aandient. Het is telkens weer kiezen. Jezelf de vraag stellen: ben ik er nog en zo nee, waar ben ik heen gegaan? Alles wat ik nodig heb, is hier. Ik moet er alleen wel voor kiezen om er ook daadwerkelijk te zijn.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares