Tevreden

Onlangs sprak ik een bedrijfsarts over wat zij tegenkomt binnen bedrijven. Zij ontmoet elke dag mensen, mensen die om wat voor reden dan ook tijdelijk of langdurig niet kunnen werken. Ik was nieuwsgierig naar haar ervaringen. Mensen kunnen niet meer simpelweg tevreden zijn, zei ze. Met name onder jonge mensen ziet ze veel mentale en financiële problemen, vermoeidheidsklachten en burn-out. De problemen die we 20 jaar geleden hadden, zoals RSI, die kom je niet meer tegen, zei ze. Er is veel veranderd. We hadden het over “het plaatje” en de daarbij behorende verwachtingen die we hebben en de realiteit, die voor veel mensen ver uit elkaar liggen. Dit creëert frustraties en teleurstellingen. Het gesprek is bij me blijven hangen en was een mooie aanleiding voor mij om met andere mensen verder over te praten. Zo kwam ik uit op de maakbaarheid van het bestaan. Wat het mij reflecteert is in welke mate we nog denken dat het leven maakbaar is. We willen controle hebben in hoe het leven verloopt en denken daarmee het leven naar onze hand te kunnen zetten. De media, maar wij ook met elkaar, creëren continu plaatjes van hoe het leven eruit moet zien, hoe jijzelf eruit moet zien, hoe je carrière eruit moet zien en wat je nodig hebt om gelukkig te zijn: een partner, kinderen, gezin, familie, spullen, een bepaald uiterlijk, verre reizen, groot huis, en ga zo maar door. Er komen telkens nieuwe plaatjes bij, omdat het oude plaatje soms al binnen een dag niet meer voldoet. Plaatjes die echter allemaal ver weg staan van de realiteit, van dit huidige moment en wat er nu is. We weten niet meer hoe het is om tevreden te zijn. Woorden die blijven hangen. We willen alsmaar meer en zijn continu bezig met hoe dingen anders moeten zijn. Niet gek dat een boek als ‘De kracht van het NU’ of mindfulness zo populair zijn. Het laat zien hoe lastig het voor ons is om dit moment te omarmen, met alles wat er is, zonder de behoefte dat het anders moet zijn. Maar het laat ook weer een subtielere vorm van controle zien. We willen controle over onze mind hebben en willen daarmee onze gedachtes controleren. Zogenaamde negatieve gedachtes zijn niet ‘goed’ en onze mind moet zo leeg mogelijk zijn. Ook dit laat weer zien hoe ver onze hang naar controle rijkt….Tevreden zijn lijkt bijna iets saais te zijn, not done, een vloekwoord, waar we niet aan willen toegeven. Als je zegt dat je tevreden bent, dan zeg je daarmee dat alles in dit moment goed is, precies zoals het mag zijn en vooral ook, dat jij goed genoeg bent. Kortom, een overgave, zonder die continue strijd tegen het leven, en daarmee tegen jezelf. Waarom is het zo lastig voor ons om tevreden te zijn, vraag ik me af. Simpelweg tevreden. Gewoon in dit moment, zonder een behoefte of verwachting. Ware verandering en groei, zo ervaar ik, komt voort uit overgave, en niet uit duwen, trekken, controle, strijden, anders willen of vechten. Overgave aan ons lichaam, een simpelweg aanwezig zijn in je lichaam. Dat is de start. En ja, dat geeft een tevreden gevoel. Maar dat niet alleen, ook een verstilling, omdat het lawaai dat al onze plaatjes en verwachtingen veroorzaken, steeds meer naar de achtergrond verdwijnen. Simpel? Zeker niet, maar wel heel erg de moeite waard.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares