Mag ik gaan..?

Oh, Mandela is nog niet dood, zei ik vanmorgen tegen James, terwijl ik een bericht in de krant lees waarin staat dat het weer ‘wat beter met hem gaat’. De berichtgeving over zijn toestand is wonderlijk. Ik heb al meerdere keren gedacht dat hij (bijna) was overleden, maar dat bleek dan tóch niet zo te zijn. Terwijl zijn familie ruzie maakt of waar Mandela begraven moet worden, vraag ik me af wat er écht aan de hand is. Ik moest denken aan iets waar we het over gehad hebben tijdens mijn cursus in Engeland. We hebben momenteel een systeem waarin we mensen zo lang mogelijk in leven proberen te houden. Veel bejaarde mensen zijn ‘op’, klaar om te gaan, terwijl wij er (medisch) alles aan doen om ze nog in leven te houden. Vaak zitten ze onder de medicijnen en verdovende middelen waardoor een waardig einde ver te zoeken is. Hun lichaam geeft duidelijk aan dat het mooi is geweest, maar kunnen wij, de achterblijvers,  dit ook accepteren….? Het lijkt wel alsof we het leven zo lang mogelijk willen laten duren en daarmee de dood zo lang mogelijk buiten de deur willen houden. Een onnatuurlijke gang van zaken. Het voelt voor mij alsof Mandela niet mág gaan. Zijn familie, zijn land, de mensen die hem op een voetstuk hebben geplaatst, kunnen zij zich een leven voorstellen zonder ‘hun held’ Mandela? De man wordt op handen gedragen, al jaren, maar schuilt hier niet een emotionele afhankelijkheid in, een behoefte? Iemand loslaten betekent dat we iemand kunnen laten gaan in de dood. Alles draait om acceptatie. En laat dat nou net het meest lastige zijn…. Acceptatie van het leven, acceptatie van wie we zijn, acceptatie van de dingen die er gebeuren, en ook acceptatie van de dood. Die van ons én die van anderen. Is het nodig, vraag ik mij af,  dat iemand die 94 jaar oud is nog kunstmatig wordt beademd? Zijn het de mensen die op sterven liggen die niet willen gaan, of zijn wij het, de achterblijvers, die hun niet willen laten gaan?

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares