Mekong Delta

Na een overheerlijke week op het eiland Phu Quoc (die in het teken van het strand stond) zijn we vanmorgen maar weer eens in beweging gekomen. En hoe! Die beweging heb ík behoorlijk intensief ervaren. We dachten leuk met de boot te gaan naar het vaste land, zonder erbij stil te staan wat voor een boot dit zou zijn. Best naïef, zeker als je zo’n sensitivo bent als ik. Het bleek namelijk zo’n grote speedboot te zijn…. Na vijf minuten wist ik het al, dit wordt een hele lange en zeer onaangename 2,5 uur op zee. Er kwam een jongen langs met plasticzakjes en ik zei meteen tegen James dat hij er veel moest pakken. Die wist meteen hoe laat het was. De zee was ondanks het lekkere weer behoorlijk ruig en we vlogen van links naar rechts. Nee, ik overdrijf niet, zelfs James zei (veel later gelukkig, toen we al op onze plek van bestemming waren) dat hij het ook in het begin best spannend vond. Ik zal verder niet in overdreven inhoudelijke details treden maar ik heb intensief gebruik gemaakt van de plasticzakjes, het huilen stond me nader dan het lachen en ik wilde eigenlijk de schipper gaan smeken om te stoppen maar wist dat dit een onzinnig en blond plan was. James was mijn grote steun en toeverlaat gedurende deze memorabele tocht en wist mij ervan te overtuigen alleen maar naar de tv te blijven kijken. Ik moet zeggen, dit heeft me geholpen. Ik ben nog nooit zo blij geweest om met mijn zwabberbenen aan wal te gaan. Eenmaal aan land was ik snel weer in opperbeste stemming en had James een (overvol) mini busje geregeld om ons in drie uurtjes naar Can Tho te rijden. Dit is de hoofdstad van de Mekong Delta, het deltagebied onder Saigon, helemaal in het zuiden van Vietnam. We hebben inmiddels een leuk (en goedkoopste tot nu toe, 15 dollar per nacht) hotelletje gevonden en vanuit onze kamer op de zesde etage kijken we uit op de rivier. We hebben net een boottocht geboekt voor morgenochtend half 6. Dan gaan we naar de twee grootste floating markets van de omgeving. Als ik hier over de markt en door de kleine drukke straatjes loop, krijg ik meteen weer het echte Vietnam gevoel. En, tot mijn grote vreugde, zijn er hier avocado’s te koop! Ik heb er meteen eentje gekocht. Smullen.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares