Mensen

Ik heb nog nooit zo vaak het woord ‘vluchtelingen’ gehoord en gelezen in zo’n korte tijd. Ook vanmorgen staat er op de voorpagina van de Volkskrant dat de “Denen weren vluchtende Syriërs”. Deze zin bevat al iets meer informatie, want het gaat hier dus om Syriërs. Maar wat zegt dit ons eigenlijk, de woorden ‘vluchtelingen’, “vluchtende Syriërs’, ‘vluchtelingenstroom’ of ‘migranten’? Ben ik me ervan bewust dat, telkens als ik die woorden lees of hoor, dat het hier om mensen gaat, niet anders dan ik? Door het gebruik van dergelijke woorden, of eigenlijk labels, kunnen we snel de menselijkheid uit het oog verliezen. Dit valt mij ook op met percentages en aantallen. 1 op de 8 vrouwen krijgt borstkanker bijvoorbeeld. Iets heel anders, maar toch. Zijn dit slechts nummers voor mij of sta ik erbij stil dat het hier om vrouwen gaat, niet anders dan ik? Het besef dat het leven altijd en zonder uitzondering om mensen gaat, is een interessante, en ook een uitdagende, zeker met wat er nu gaande is. Wereldwijd zijn er 60 miljoen vluchtelingen, maar wie zijn zij? Hoe heten ze, hoe voelen zij zich, wat is hun talent, hebben ze kinderen, wat is hun passie en wat geven zij de wereld aan een unieke reflectie die voor ons allemaal belangrijk is? Als we mensen alleen nog maar als ‘dé vluchteling’ zien, of als ‘dé vluchtende syriër’ lezen of als ‘dé vrouw’ bestempelen, dan vergeten we waar het werkelijk om gaat. Mensen. Iedereen heeft een verhaal, iedereen doet ertoe. Bij elk verhaal wat we horen of lezen, is het aan ons de keuze of we stil staan bij de mens achter het verhaal. Niet vanuit een medelijden of vanuit sympathie, maar een stil staan vanuit mede-leiden en gelijkheid met het besef dat we net zo mens zijn als zij. Met een verhaal, met enorm veel talenten, met gevoelens en emoties, met een verleden, met een gezin of partner, met verlangens, behoeften en onzekerheden, en met een lichaam dat voeding en zelf-zorg nodig heeft, net als dat van ons. Als we dat besef uit het oog verliezen, dan kunnen we vast blijven zitten in ons eigen wereldje, waarbij het leven om ons draait en de mensen die ons dierbaar zijn. Het leven is echter veel groter, onze impact is veel groter, en daarmee onze verantwoordelijkheid ook.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares