Mijn rechterbeen

“Blijf met je aandacht bij je rechterbeen”, zei Carolien meerdere keren vanmorgen tijdens de yogales. “Blijf met je aandacht bij je rechterbeen. Als je afdwaalt met je gedachtes, kom weer terug, en blijf met je aandacht bij je rechterbeen”. Nou, hoe moeilijk kan dat zijn, zou je denken. Het wordt drie keer herhaald, dus dat moet toch lukken. Niet dus. Dit is geen gewone yogales zoals ik ze al die jaren heb gevolgd maar meer een lichaamsbewustwordingsles waarbij je leert om bij jezelf te blijven en te ervaren hoe het is om echt met je aandacht bij je lichaam te zijn (en te blijven). We doen eigenlijk vrij weinig, we liggen voornamelijk en zitten afentoe. Een kind (bejaarde) kan de was doen, toch? Niet dus. Eén uur op één matje met jezelf. Voor veel mensen een straf. Het hoofd krijgt alle gelegenheid om eens lekker flink te gaan dagdromen. Gedachtes vliegen langs, ze blijven hangen, ik denk er nog eens extra over na en oh ja, welk been zei Carolien ook alweer..? Links toch? Rechts? De eerste keer dat ik deze les volgde, viel ik in slaap en vond ik het maar wat saai. Dit heeft toch niets met yoga te maken?! Ik had toen nog niet door dat deze les mij enorm confronteerde met mijn eigen onrust. Nu geniet ik ervan en ervaar ik hoe ik elke les steeds beter kan ontspannen. Dat ik in dat ene uur mag ervaren dat ik nergens naartoe hoef en niets hoef te doen. “Blijf met je aandacht bij je rechterbeen”……mmmmm.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares