m/v

Een interessant artikel in het Parool gisteren, over de mate waarin opvoeding een rol speelt in de verschillen tussen jongens en meisjes. Volgens Dick Swaab, onze Neerlands bekendste hersenexpert, is vrijwel alles aangeboren. Ik heb persoonlijk niet zoveel met zijn theorie (en de man zelf) omdat ik het veels te kortzichtig vind. Daarbij leeft deze man vrijwel volledig in zijn hoofd, maar dit terzijde. Ik ben van mening dat opvoeding, de omgeving en het feit dat alles energie is, een wezenlijke rol spelen in de grote verschillen tussen jongens en meisjes. Wij als opvoeders zijn hier heel bepalend in. Ik word mij hier ook steeds bewuster van. In welke mate projecteer ik eigen idealen, waarden, normen en behoeftes op (andermans) kinderen. Kan ik ze als vrije zielen zien, die een eigen weg te bewandelen hebben, waarin ik ze mogelijkheden aanbied en ze respecteer als mijn gelijke. Kan ik ze ontmoeten zonder iets van ze te willen. Een treffend voorbeeld: Vraag je aan een meisje dat met haar poppen aan het spelen is, hoeveel kinderen ze later wilt hebben of vraag je of ze later moeder wilt worden. In de laatste vraag geef je het kind een keuze, in de eerste vraag is het reeds bepaald dat ze moeder wordt. Een wezenlijk verschil met een diepe impact. Dit laat zien hoe groot de verantwoordelijkheid is van ons volwassenen. Jongens zijn niet van nature stoer en sterk, dit worden ze doordat wij dit van hun verlangen. Ook jongens hebben verdriet, zijn kwetsbaar en zijn van nature net zo gevoelig als meisjes. Vanaf de geboorte krijgen kinderen signalen van ons die ze feilloos oppikken. Een treffend voorbeeld dat in het artikel staat, is dat van een jongen die met poppen speelt, waarbij een volwassene de reactie geeft “hopelijk wordt het geen homootje”. De jongen hoort deze woorden wellicht niet, maar de energie achter de woorden voelt hij des te beter.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares