Nat worden

Stel dat de wereld één groot zwembad is, hoe kan je ervoor zorgen dat je erin leeft, zonder nat te worden?  Dat blijkt voor velen van ons zo gemakkelijk nog niet. Er worden namelijk in het zwembad wat ik ‘het leven hier op aarde’ noem flink wat bommetjes gemaakt. Er wordt gezwommen, rustig, maar soms heel wild en snel, er wordt gesprongen, gezwommen onder water, verstopt en gespeeld, gegleden van de glijbaan, gesprongen van de hoge, gedoken en gesparteld. Hierdoor ontstaan er kleine en grote golven en is het water continu in beweging. Net zoals wij dat zijn. Er gebeurt veel in het zwembad, elke dag weer, in elk moment, waarbij we ons continu moeten verhouden tot wat zich aandient. Ik ontmoet en spreek de laatste tijd steeds meer mensen die last hebben van het zwembad, moeite hebben om zich staande te houden in het geweld aan golven, gespring, geduik en gespartel. Steeds meer mensen worden nat, drijfnat soms, en verzuipen bijna door de drukte, de stress en de verwachtingen die we onszelf en elkaar opleggen. We starten als jonge twintiger een baan en zitten na drie maanden thuis op de bank, opgebrand. Wat vertelt mij dit over het zwembad waarin we leven en het bijbehorende systeem waarin we met elkaar ogenschijnlijk gevangen zitten? Ik hoor steeds meer mensen die moe zijn, het (te) druk hebben, een burn-out hebben of het tijdelijk niet zien zitten. Mensen zoals jij en ik die gespannen raken van alle onzekerheden en zich proberen staande te houden, terwijl hun hele lichaam vraagt om even aan de kant te gaan zitten. Kortom, die volledig nat worden door het dagelijkse leven en de keuzes die hierin gemaakt worden. Als iedereen om 8 uur begint met werken en gemiddeld 10 uur per dag werkt, wat doe jij dan? Ga je mee in die stroom, die eigenlijk te snel gaat voor je lichaam, of maak je de keuze om nee te zeggen, en je eigen tempo aan te houden en op een manier te zwemmen die bij jou past? Ook ik beweeg mij elke dag in het zwembad en ben me steeds meer bewust van de golven die om mijn oren slaan, de spelletjes die gespeeld worden en de steeds grotere druk die we onszelf opleggen. Maar dat niet alleen. Hoe beweeg ik mij voort in een zwembad, waarbij er vrijwel geen golven zijn die een ware reflectie van waarheid weerspiegelen? De meeste golven zitten vol met emoties, onwaarheden en spelletjes die gespeeld worden, waarbij ik op geen enkele manier wordt uitgenodigd om simpelweg mezelf te zijn. In het zwembad is goed voor jezelf zorgen en jezelf dusdanig van waarde schatten dat je niets anders dan lief voor jezelf wilt zijn, niet de norm. Het moet altijd meer, sneller, beter en anders, waarbij het lichaam volledig genegeerd wordt. Voordat je het weet, ben je drijfnat, en voordat je het weet, ben je elke dag drijfnat. Hoe zorg je ervoor dat je vol in het zwembad bent, leeft, werkt en voortbeweegt, zonder dat je nat wordt? Dit vraagt om een geheel andere manier van leven, waarbij het aan ons is om nee te zeggen tegen de heersende norm en het door ons gecreëerde systeem waarin we met elkaar gevangen zitten. Dit betekent niet dat we naar een ander ogenschijnlijk paradijselijk en exotisch zwembad verhuizen, wat we wellicht als de ultieme vorm van vrijheid ervaren. Vrijheid zit niet in een ander zwembad, en ook niet door comfortabel aan de kant van het zwembad te blijven staan. Vrijheid is jezelf permissie geven en de keuze maken om jezelf te zijn en op een manier te leven waarbij je vol in het zwembad bent, maar niet nat wordt. Dit vraagt om een geheel andere manier van leven en het maken van keuzes die weliswaar tegen de gangbare norm in gaan, maar die ervoor zorgen dat je kunt blijven zwemmen, op een manier die rekening houdt met jou, en daarmee met alles en iedereen om je heen.  Want ook nat worden is een keuze, waar we zelf verantwoordelijk voor zijn. Het is dus aan ons, om andere keuzes te maken.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares